YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6
KARAR NO : 2015/4576
KARAR TARİHİ : 01.04.2015
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2014 tarih ve 2014/119-2014/285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin ”… MÜHENDİSLİK+şekil” ibareli marka başvurusuna, müvekkili adına tescilli ”…”, “…” unsurlu muhtelif tanınmış markaları ve ticaret unvanını mesnet göstererek yaptığı itirazın, … … tarafından reddedildiği ileri sürerek, … kararının iptalini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraf markaları arasında görsel ve sesçil benzerlik bulunduğu, kavramsal farklılığının tüketici tarafından algılanamayacağı, davalının davacıya ait seri markaların arasına sızarak davacının tanınmışlığından istifade edebileceği, markalar arasında bağlantılandırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ile … … kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava konusu marka başvurusu ”… MÜHENDİSLİK+şekil”, itiraza mesnet davacı markasının asli unsuru ise ”…” ibaresi olup; markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal bir benzerlik bulunmadığı gibi, tescili istenen 42. sınıf hizmetlerin ortalama alıcılarının daha dikkatli ve nitelikli kişi ve kuruluşlardan oluşacağı hususu da gözetildiğinde ibareler arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin oluşmadığı dikkate alınmaksızın yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.