YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6078
KARAR NO : 2015/13271
KARAR TARİHİ : 09.12.2015
MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/03/2015
NUMARASI : 2013/320-2015/141
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/03/2015 tarih ve 2013/320-2015/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı O.. E.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı tarafça, mahkemece verilen 25/12/2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair karar temyiz edilmiştir.
Davacı, adli yardım talepli olarak davayı açmış, mahkemece 12/10/2013 tarihli tensip ara kararı ile davacının adli yardım talebinin reddine ve işbu kararın davacıya tebliğinden itibaren 1 hafta içinde mahkemeye yapacağı başvuru ile red kararına itiraz edebileceği belirtilmiş, davacı 19/03/2014 havale tarihli temyiz-itiraz dilekçesi olarak adlandırdığı dilekçe ile adli yardımdan yararlandırılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasını, kaldırılmasını talep ettiğini bildirmiştir. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 25/04/2014 tarih, 2014/352 D.İş. E-,2014/351 D.İş. K. sayılı kararı ile, davacının Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/320 Esas sayılı dosyasında verilen 12/10/2013 tarihli adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazlarının HMK’nın 336/2 m. uyarınca reddine aynı Yasa’nın 337/2 maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiştir. Davacı, 24/12/2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardımdan yararlandırılmamasına dair kararın bozulmasını talep etmiş, mahkemece 25/12/2014 tarihli kararla, 6100 sayılı HMK’nın 337/2, 346/1 ve 2. maddeleri ve geçici 3/1 maddesi ile 1086 s. HUMK’un 432/4. m. uyarınca temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Yasa’nın 23/2 maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 337/2 maddesinde ”Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.” hükmü düzenlenmiştir.
HMK’nın 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. HMK’nın geçici maddeleri uyarınca, temyiz incelemesi bakımından uygulanmaya devam olunan 1086 sayılı HUMK’nın üçüncü babının başlığı kanun yollarına ilişkin olup, temyiz taleplerinin de bu kapsamda olduğu anılan Kanun’un 427 vd. maddelerinde belirtilmektedir. Şu durumda, davacının temyiz inceleme başvurusu ile birlikte talep ettiği adli yardım ile ilgili olarak görevli ve yetkili inceleme merciinin Yargıtay olduğu kuşkusuzdur.
Bu itibarla, Dairemizce yapılan inceleme neticesinde, davacının kanun yolu başvurusu bakımından adli yardımdan yararlanmasına karar verilmekle, temyiz talebinin reddine ilişkin kararın incelenmesine geçilmiş ve verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından davacının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının ADLİ YARDIM TALEBİNİN KABULÜNE, davacının temyiz talebinin reddine dair karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile . Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 25/12/2014 gün ve 2013/320 E. sayılı ek kararının ONANMASINA, HMK 339 maddesi gereğince 123,60 TL temyiz yoluna başvuru harcı ile 25,20 TL maktu temyiz karar harç olmak üzere 148,80 TL harcın temyiz eden davacıdan tahsiline, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.