Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/669 E. 2015/4905 K. 08.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/669
KARAR NO : 2015/4905
KARAR TARİHİ : 08.04.2015

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ ( TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Hasımsız olarak görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2014 tarih ve 2014/317-2014/552 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, 2010-2011-2012 yıllarına ait … Vergi Dairesine kayıtlı … unvanlı işletmesinde kullandığı resmi defterlerini 30/05/2014 tarihinde araçtan yapılan hırsızlık neticesinde kaybettiğini, resmi defterleri Vergi Usul Kanuna göre 5 yıl Sosyal Güvenlik Kanuna göre 10 yıl saklamak ve ibraz etme yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek, defterler için zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacıya Vergi Dairesi tarafından teslim edilen defterlerin oğlu Adnan Çevikkan’a ait defterler olduğu, davacının oğluna ait defterler için zayii belgesi talep etmesine imkan bulunmadığı, talep edenin saklama yükümlülüğü bulunan defterleri muhafaza etmek için gerekli tedbirleri almakla yükümlü olduğu, … Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davacı tarafça çalındığı bahsedilen defterlerin kapı açılmadan pencereden çıkarılmasının mümkün olmaması nedeniyle takipsizlik kararı verildiği, yine araçta bulunuğu iddia edilen defterlerin Manisa Vergi Denetim Kurulu tarafından sahte belge kullanma fiili nedeni ile incelendiği ve inceleme neticesinde sahte fatura kullanıldığının tespit edildiği, davacının iddialarının sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.