YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6783
KARAR NO : 2015/13208
KARAR TARİHİ : 09.12.2015
MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/03/2013
NUMARASI : 2010/127-2013/48
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/03/2013 gün ve 2010/127-2013/48 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/01/2015 gün ve 2014/14917-2015/172 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Malatya ilinde kayısı ticareti ile uğraşmakta olduğunu, ihracatı liman kentlerinde bulunan dış ticaret konusunda çalışan firmalar aracılığı ile gerçekleştirildiğini, davalı şirketle de bu amaçla çalışmaya başladıklarını, ilerleyen zamanlarda davalının tekel gibi davranmaya başlayarak müvekkilini tüm şartların kendisi tarafından belirlendiği sözleşmeleri yapmaya zorladığını, müvekkilinin kabul etmemesi üzerine başkaca firmalara müvekkilin kötüleyici nitelikte bir mail gönderdiğini, ayrıca müvekkili hakkında İzmir Ticaret Odası Başkanlığı’na şikayette bulunduğunu, dilekçenin Malatya Ticaret Odası’na gönderildiğini ancak müvekkili hakkında herhangi bir işlem yapılmadığını, davalının bu eylemleri ile haksız rekabet yarattığını, müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek, 150.000,00 TL manevi tazminatın haksız mesajın yayın tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın reddini istemişkarşı davada ise davacı-karşı davalının sözleşmeden cayması sebebiyle müvekkilinin kayısıları daha fazla fiyattan başka şirketlerden almak zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat hakları saklı kalmak kaydı ile 18.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiliyle davacıya verilmesine; karşı davanın ise reddine dair verilen kararın davalı-karşı davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davalı-karşı davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5219 sayılı Kanun ile değişik 440/III-1 nci maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren karar düzeltme sınırı 12.690,00 TL’ye yükseltilmiştir.
Somut olayda asıl davada mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece asıl davada verilen kararın asıl davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.01.2015 günlü ilamıyla onanması kararına karşı asıl davada davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş ise de asıl davada kabul edilen miktarın yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca karar düzeltme sınırının altında kaldığı anlaşıldığından asıl davada davalı- karşı davada davacı vekilinin asıl davaya ilişkin karar düzeltme dilekçesinin miktar yönünden reddi gerekmiştir.
2- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı- karşı davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karşı davaya yönelik karar düzeltme isteminin ise reddi gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı- karşı davada davacı vekilinin asıl davaya ilişkin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı asıl davada davalı- karşı davada davacı vekilinin karşı davaya yönelik karar düzeltme isteminin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.