YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6941
KARAR NO : 2015/10193
KARAR TARİHİ : 08.10.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 42. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/06/2012
NUMARASI : 2011/384-2012/154
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 42. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2012 gün ve 2011/384-2012/154 sayılı kararı bozan Daire’nin 12/06/2014 gün ve 2014/2033-2014/11285 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilin S. A.Ş’nin davalı bankaya devrinden önce Rize Şubesi’ne 02/12/1999 tarihinde 22.361 USD parasını 30 gün vadeli %20 faiz oranı ile 14.815 USD mevduatını ise 8/12/1999 tarihinde 30 gün vadeli ve %17 faiz oranı ile yatırdığını, bankalara olan güvenin kötüye kullanılmak suretiyle müvekkiline boş olarak imzalatılan fotokopiden üretilen havale talimatı alınarak doldurulması suretiyle S. A.Ş. yönetimince KKTC’de paravan olarak kurdurulmuş olan E. O. Ltd. adlı banka adına S. A.Ş. Merkez Şubesi’nde açılan bir hesaba havale edildiğini, daha sonra diğer o. mevduatlarla birlikte G. gurubuna usulsüz kredi vermek suretiyle tüketildiğini, Of. Banka üzerinden yapılan işlemlerin kanuna karşı hile olduğunu, bankalara olan güvenin kötüye kullanıldığını ileri sürerek davalı bankaya yatırılan 37.176 USD mevduatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000 USD’nin bankaya yatırıldığı tarihten vade sonuna kadar %20 akdi faiz, vade sonundan itibaren de 3095 sayılı Yasa’nın 2/son fıkrası gereğince akdi faiz işletilerek, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 16/05/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 37.176 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı banka vekili, borcu üstlenen TMSF vekili ile feri müdahil vekili, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 36.576 USD alacağın 14.576 USD’nin 05/11/1999, 22.000 USD’nin 01/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduata uyguladıkları en yüksek faiz oranı ile davalı borcu üstlenen TMSF’den tahsili ile davacıya ödenmesine dair verilen kararın davacı vekili, davalı Ing Bank A.Ş.–TMSF (borcu üstlenen) vekili ve fer’i müdahil İ. İ. Teks. San. A.Ş. vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davalı banka vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve dava dilekçesinde paranın off shore hesabına yatırıldığı tarihten itibaren işleyecek temerrüt faizinin talep edilmiş olmasına göre, davalı banka vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı banka vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.