Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/695 E. 2015/9630 K. 29.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/695
KARAR NO : 2015/9630
KARAR TARİHİ : 29.09.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/10/2014
NUMARASI : 2014/905-2014/323

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/10/2014 tarih ve 2014/905-2014/323 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı banka vekili ve fer’i müdahiller vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/09/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan fer’i müdahil TMSF vekili Av. E.Ş.D.ve davalı İ.. A… vekili Av. E. I. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin E. A.Ş’nin B. Şubesi’ne vadeli olarak yatırdıkları paranın, bilgileri dışında off-shore hesabına aktarıldığını, E. A.Ş’ye el konulması üzerine bankaya başvuran müvekkillerine mevduatlarının ödenmediğini, oluşan zarardan davalı bankanın sorumlu bulunduğunu, son dönemdeki mahkeme kararlarının da bu yönde verildiğini ileri sürerek, 250.000 DM’nin 15.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili ile feri müdahil TMSF vekili ve fer’i müdahil O. vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların, E. AŞ’nin B. Şubesi’ne 14.12.1999 tarihinde 250.000 DM yatırdıkları, davacıların mevduat alacaklarının davalı bankanın halefi E. A.Ş. tarafından Y. D.grubuna ait şirketlere usulsüz kredi olarak verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın E. O. Ltd.’den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, E. Ltd.’nin E. O. Ltd. adlı bankanın paravan bir banka olduğunu bildiği, buna rağmen bu banka adına mevduat toplamak suretiyle davacının zararına sebep olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 127.822,97 EURO’nun 15.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili ile fer’i müdahil TMSF vekili ve fer’i müdahil O. vekili temyiz etmiştir.
1-Fer’i müdahil OYAK vekiline ait temyiz dilekçesi yazı işleri müdürüne havale ettirilmiş ise de, temyiz defterine kaydettirilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır.
Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt bulunmadığından, bu İBK’nın uygulanması gerekmemektedir. Fer’i müdahil O. vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalı vekilinin ve fer’i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer’i müdahil TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle fer’i müdahil O. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve feri müdahil TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden fer’i müdahiller O. ve TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.