YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7511
KARAR NO : 2015/9214
KARAR TARİHİ : 14.09.2015
MAHKEMESİ : DENİZLİ (KAPATILAN) 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 08/05/2014
NUMARASI : 2013/427-2014/139
Taraflar arasında görülen davada Denizli (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.05.2014 tarih ve 2013/427-2014/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı banka arasında POS cihazlarının kullanılmasına ve kullanım haklarına ilişkin sözleşme imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkili şirket müşterilerinin kredi kartı ve banka kartıyla yaptıkları ödemelerde, müvekkili şirketçe komisyon ödemeksizin bekletme seçeneğini kabul etmiş olmasından dolayı komisyon kesintisi uygulanmadan bekleme sonucu yapılan ödemenin tamamının müvekkili şirketinin hesabına aktarılması gerektiğini, aksi yönde hiçbir talimat verilmediği halde komisyon vb değişik adlarla bankaca kesintiler yapılarak banka nezdindeki hesaba ödemelerin eksik olarak aktarıldığını ileri sürerek 5.000,00 TL’nin kesintilerin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile; 25.04.2014 harç tarihli ıslah dilekçesiyle talebini artırarak sözleşmeye aykırı yapılan 20.181,53 TL kesintinin, kesintilerin yapıldığı tarihten dava tarihine kadar işlemiş olan 7.609,44 reeskont faizi ile ve 20.181,53 TL ana paraya dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca davacı firmaya kredi kartı veya banka kartıyla yapılan ödemelerin tamamının müvekkili banka tarafından bekleme süresi uygulanmaksızın davacı firmanın hesabına aktarıldığını, bu nedenle sözleşmeye aykırı olarak kesinti yapılmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kredi kartı ve banka kartıyla yapılan işlemlerin hesaba geçişinin aynı gün yapılmadığı, davalının sözleşmeye aykırı olarak, hesaba aktarımlarda komisyon vb ad altında kesintiler yapmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle 5.000,00 TL’nin dava tarihinden, 15.181,53 TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı bankanın temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, sözleşmeye dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.
Davacı, asıl dava dilekçesinde, dava tarihine kadar işlemiş temerrüt faizi, dava tarihinden sonra işleyecek temerrüt faizi talebinde bulunmuş, 25.04.2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece, davalı banka tarafından kesinti yapıldığı tarihten dava tarihine kadar işlemiş temerrüt faizi bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmemiş ve ıslah edilen tutar yönünden de, daha önce tüm alacak bakımından temerrüt koşulları gerçekleşmiş olmasına ve dava tarihinden itibaren faiz istenmesine rağmen, ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir. Bu itibarla, kesinti yapılma tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faiz yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmediği gibi ıslah edilen tutar yönünden davalı tarafın daha önce temerrüde düşürülmüş olması ve dava tarihinden itibaren faiz talep edilmesi karşısında yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş ve hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 692,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.