Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/7593 E. 2015/13292 K. 10.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7593
KARAR NO : 2015/13292
KARAR TARİHİ : 10.12.2015

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/12/2013
NUMARASI : 2013/50-2013/299

Taraflar arasında görülen davadaFikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/12/2013 tarih ve 2013/50-2013/299 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin marka ve lisans hakkı sahibi olduğu “K. Va.” dizisindeki görüntülere benzer reklam görüntülerinin, davalı tarafından “T. V.i” sloganlı G… markalı terlik reklamında kullanıldığını, bu konuda taraflar arasında bir anlaşmanın da olmadığını, reklam filminin üçüncü şahıslar nezdinde yanılgıya yol açtığını ileri sürerek, müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden davalı fiillerinin tespiti, men’i ve ref’ini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 50.000 TL. maddi, 25.000 TL. manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, “Kurtlar Vadisi” işaretinin, müvekkilince birebir işaret veya marka olarak kullanılmadığını, haksız rekabette bulunmak şeklinde bir eylem ve alaylı kasıt içinde olunmadığını, “Vadi” kelimesinin kullanımının yaygın olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
I… Reklamcılık Ltd. Şti. vekili, dava konusu reklamın müvekkilince hazırlandığını, reklamın davacı markasını ihlal etmediği gibi halkı yanıltacak bir unsur da taşımadığını belirterek davanın reddini savunmuş ve davalı yanında davaya müdahale talep etmiştir.
Mahkemece, Dairemize ait 24.12.2012 tarihli ilama dayanılarak, dava konusu markaların dava dışı S. Film Yapım Yönetim Ltd. Şti. adına tescil edildiği, her üç marka ile ilgili Kadıköy 18. Noterliği’nin 13/04/2005 tarihli inhisari olmayan lisans sözleşmesi ile davacının lisansını aldığı, sözleşmenin 9. maddesinde belirtildiği şekilde marka sahibi lisans veren tarafından dava açılmadan önce izin verildiğine dair bir belge sunulmadığı gibi, dava açıldıktan sonra da yapılan işlemleri onaylar ve izin vermeye dair geçerli belge de sunulmadığı, yine her ne kadar marka sahibinin vekili tarafından 20/06/2005 tarihinde düzenlendiğini belirtir dilekçe fotokopisi dosyaya sunulmuş ise de, dava açma yetkisini verenin vekil olduğu, oysa lisans sözleşmesi doğrultusunda marka sahibi şirketin temsil ve ilzama yetkilisi veya yetkililerinin usulüne uygun onayını içerir bir belge sunulmadığı, dolayısıyla davacının söz konusu markalar ile ilgili dava açmaya ve açılan davayı takibe yetkisinin bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle 20.12.2013 tarihli karar ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Mahkemece bu kez 21.02.2014 tarihli karar ile süresinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davanın reddine ilişkin 20.12.2013 tarihli kararın davacı vekiline usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkemenin süresinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair 21.02.2014 tarihli kararının onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİ ile süresinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair yerel mahkemenin 21.02.2014 tarihli kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.