YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7813
KARAR NO : 2015/9340
KARAR TARİHİ : 16.09.2015
MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 17/04/2013
NUMARASI : 2012/127-2013/423
Taraflar arasında görülen davada Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/04/2013 tarih ve 2012/127-2013/423 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin ve davalının T.Turizm şirketinin ortakları olduğunu, davalının aynı zamanda 31.07.2008 tarihine kadar da bu şirketin yönetim kurulu başkanlığını yaptığını, şirketin kuruluş aşamasında ortakların sermaye taahhüdünde bulunduklarını ve bu miktar kadar da T. A.Ş. lehine bonolar düzenlediklerini, davacı müvekkilinin de diğer ortaklar gibi şirket lehine bonolar düzenleyerek şirkete verdiğini, takibe dayanak 10.07.2008 tanzim 30.08.2008, 30.08.2008 ve 30.09.2008 vade tarihli her biri 5.000,00 TL bedelli üç adet bononun da bedeli şirkete ortaklık hissesi karşılığı olarak verilmiş bonolar olduğunu, söz konusu bonoların T. Turizm A.Ş. tarafından cirolanarak T. Mermer şirketine sonra da davalıya geçtiğini, davalı M.. G..’in davaya konu bonoları hukuka aykırı elinde bulundurması nedeniyle yetkili hamil olmadığı gibi bonoların düzenleme ve ödeme tarihlerinde gerek T.A.Ş’de gerekse de T. Mermer A.Ş’de yönetim kurulu başkan yardımcısı ve murahhas azası olması nedeniyle bonoların karşılığının ödenmiş olduğunu bilen ve bilebilecek durumda olması nedeniyle de kötüniyetli hamil konumunda olduğunu, müvekkilinin icra tehdidi altında Silifke İcra Müdürlüğü’nün 2009/1705 esas sayılı takip dosyası nedeni ile 20.693,72 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek 20.693,72 TL’nin ödeme tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, senedin karşılığını ödediğini iddia eden davacının senede karşı senetle ispat kuralından hareketle senet karşılığını ödediğini yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, oysa ki davacının delilleri arasında böyle bir belgenin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Silifke İcra Müdürlüğü’nün 2009/1705 Esas sayılı dosyanın incelenmesinde davacı borçlunun icra takibine konu borcu ödediği ve dosyanın infaz olduğu tarihin 29.09.2009 olduğu, işbu dava tarihinin ise 13.02.2012 olduğu, davanın istirdat davası olup 1 yıllık hakdüşürücü süre içinde açılmadığı ve hakdüşürücü sürenin resen dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, İİK. 72/7. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açılanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.