Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/912 E. 2015/6676 K. 11.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/912
KARAR NO : 2015/6676
KARAR TARİHİ : 11.05.2015

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2011/74-2014/384 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının dava konusu SMS ile Randevu Sistemi ile bir bilgisayar yazılıma ilişkin olarak 25.05.2004 tarihinde yapmış olduğu 2004/01159 sayılı patent başvurusunun TPE tarafından 21.10.2010 tarihinde tescil edildiğini, müvekkilinin davalı gibi bir yazılım firması olduğunu, hastane otomasyon yazılımlarını tamamen kendi yatırımı ve iş gücü ile geliştirdiğini, “SMS ile randevu sistemi”nin patent başvurusu öncesinde de kullanıldığını, herkesçe bilinen özgün olmayan, bir çok firma tarafından geliştirilen ve kullanılan bir yazılım olduğunu, davalının basit bir yazılımı bir buluş gibi mütalaa ederek patent almasının 551 sayılı KHK’ya aykırı olduğunu ileri sürerek “kısa mesaj ile randevu sistem ve yöntemi” patentinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu 2004/01159 sayılı patentin tescil edilen dört istemin de tekniğin bilinen durumuna ait olan …, …, …, … sayılı PCT patent dokümanlarına göre yeni ve buluş basamağı kriterlerine haiz olduğu gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.