YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9734
KARAR NO : 2015/9515
KARAR TARİHİ : 28.09.2015

MAHKEMESİ : KÜTAHYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/10/2013
NUMARASI : 2013/59-2013/336

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/10/2013 gün ve 2013/59-2013/336 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin organsız kalması nedeniyle 28.07.2003 tarihinden itibaren olağan genel kurul toplantılarını yapamadığını, şirketin genel kurulunun yapılması, yönetim ve denetim organlarının oluşturulması ve bunların ticaret siciline tescilinin sağlaması için Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne açılan dava sonucunda N.A.’ın kayyım olarak atandığını, kayyımın şirketi genel kurula götürdüğünü ve genel kurulun yapıldığını ancak Kütahya Ticaret Sicil Memurluğu’nun genel kurulda alınan kararların ana sözleşmeye aykırı olduğu gerekçesiyle tescilini yapmadığını ileri sürerek şirketin işler hale gelmesini sağlayacak şekilde yönetim organlarının seçimi ile genel kurul icrasını sağlamak ve gerekli olan esas sözleşme değişikliğini yapmak için daha önce kayyım olarak seçilen S. N. A.’ın yeniden kayyım olarak atanmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirkete Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince atanan kayyımın şirketi genel kurula götürdüğü ancak genel kurulda alınan kararların ana sözleşmeye aykırı olması nedeniyle tescil edilemediği, kayyıma bu konuda önceden verilen yetkinin sona erdiği, şirket ana sözleşmesinde değişiklik yapılması yetkisinin genel kurula ait olduğu gerekçesiyle davalı şirketi genel kurula götürmesi, organlarını oluşturması ve ticaret siciline tescilini yaptırması için N.A.’ın kayyım olarak atanmasına, kayyıma ana sözleşmede değişiklik yapması yolunda yetki verilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, 6102 sayılı TTK’nın 412. maddesine dayalı olup mahkemece istem doğrultusunda hüküm verilmiştir. Anılan kanun maddesinde de açıkça yazılı olduğu üzere, bu nitelikteki dava sonucunda verilen mahkeme kararları kesin olup, HUMK’nın 432/4. maddesi ve 1/6/1990 günlü ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı da gözetilmek suretiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.