YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1704
KARAR NO : 2017/4641
KARAR TARİHİ : 21.09.2017
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/02/2015 tarih ve 2014/394-2015/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacıların Danimarka’nın Billund kentinde ikamet ettiklerini, davacı …’nın babasının vefatı üzerine davacıların 26.03.2011 tarihinde Türkiye’ye taziye ziyaretine geldiklerini, 07.04.2011 tarihinde Danimarka’ya dönmek üzere davalının anlaşmalı olduğu acenteden bilet aldıklarını, uçuş işlemlerini gerçekleştirmek üzere … Havalimanı’na geldiklerinde uçuş işlemleri sırasında davalı havayolu şirketi yetkililerince davacı … … ‘nın gerçekte geçerli olan oturum izninin geçersiz kabul edilerek uçuş işleminin iptal edildiğini, diğer davacı …’nın ise eşinin uçuş işlemi yapılamadığından uçuş işlemini iptal ettirmek zorunda kaldığını, davacıların maddi ve manevi zarara uğratıldığını, meydana gelen zarardan davalı firmanın sorumlu olduğunu beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacılar tarafından yapılan masraflar için 1.004,00 TL, ayrıca bilet parasının 3 katı kadar maktu tazminat olan 1.050,00 TL olmak üzere toplamda 2.054,00 TL maddi tazminat ile her bir davacı için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplamda 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu olan uçuşun bir çarter uçuşu olduğunu, yolcuyu taşıma taahhüdünde bulunan şirketin müvekkili şirket olmadığını, biletten de görüleceği üzere Scanway Tyrkiet Eksperten şirketi olduğunu, pasaporttaki Schengen vizesinin 11/04/2011 tarihinden itibaren geçerli olduğunu, oysa uçuşun 07/04/2011 tarihinde gerçekleştirildiğini, Schengen vizesinin ilgili uçuşa uygulanmasının mümkün olmadığını, oturma izni olduğu iddia edilen belgenin düzenlenme tarihinin 15/11/2010 olduğunu, belge altında Danimarkaca, İngilizce ve Fransızca ”İşbu belge düzenlendiği tarihten itibaren iki ay süre içinde geçerlidir” ibaresinin yer aldığını, bu belge ile davacıların uçuşa kabul edilmesinin mümkün olmadığını, Danimarka hukukuna göre davacıların yabancı ülkeye kabul edilmeleri için gerekli belgelerin uçuş tarihinde bulunmadığını, bilet bedelinin 3 katı tazminat talebinin kara taşımalarında uygulanmakta olup, hava taşımalarında uygulanmasının mümkün olmadığını, ayrıca TTK’nın 801. maddesinin uygulanabilmesi için gecikme halinin söz konusu olması gerektiğini, oysa dava konusu uçuşun zamanında gerçekleştiğini, davacılardan …’nın gerekli belgelere sahip olmaması nedeni ile uçuşa kabul edilmediğini, bu nedenle bilet bedelinin üç katı tazminat isteminin geçerli hukuki dayanağının bulunmadığını beyanla davanın husumet yokluğundan ve ayrıca esastan reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının uçuşun iptalinde herhangi bir kusuru olmadığı gerekçesiyle davanın her iki talep yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 21/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.