YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2520
KARAR NO : 2017/4753
KARAR TARİHİ : 26.09.2017
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/10/2015 tarih ve 2014/974-2015/595 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında akaryakıt bayilik sözleşmesi ve ek protokolü imzalandığını, diğer davalıların ise ek protokolü müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, sözleşme ve ek protokol gereğince protokole ilişkin masrafların tamamına davalıların katlanması gerektiğini, ancak davalıların protokolden doğan damga vergisini ödemediklerini, bunun üzerine müvekkili şirketin 6.002,04 TL damga vergisini ödemek zorunda kaldığını, bu miktardan davalıların alacağının mahsubu ile müvekkilinin davalılardan 2.786,71 TL alacağının kaldığını ileri sürerek 2.786,71 TL’nin ödenme tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacı tarafından yapılan ödemenin taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra yapıldığını, söz konusu ödemenin protokolün tanzimine ilişkin olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında akaryakıt bayilik sözleşmesinin bulunduğu, bu sözleşme ve ekli protokolde protokol tanzimine ilişkin masrafların bayiiye ait olduğunun düzenlendiği, davacının davalıların ödemesi gereken damga vergisi olan 6.002,04 TL’yi ödemiş olduğu, davalılar tarafından ödenen miktar düşüldükten sonra davacının davalılardan 2.786,71 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.786,71 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 142,77 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve mütelsilen alınmasına, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.