YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2951
KARAR NO : 2017/5430
KARAR TARİHİ : 17.10.2017

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2015 tarih ve 2014/147-2015/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin “PUMA” markasının sahibi olduğunu, Puma ile özdeşleşmiş şekil ve logoların da tescilli olduğunu, davalı tarafından bu şekillerin birebir aynısının kullanıldığını, ileri sürerek davalının eyleminin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespitini, tecavüzün önlenmesini, şimdilik 20.000 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini ve davaya konu ayakkabıların www.markoma.net. internet sitesinden kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı vekili; üretilen ürünlerde kullanılan şeklin süs olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; “dixstar” markalı ürünler üzerinde bulunan yan şeritlerin davacı tarafa ait puma yan şeridi ile benzer yapı ve biçimde olduğu, söz konusu kullanımın 556 sayılı KHK’nın 9 maddesi anlamında marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, davalının “PUMA” yan şeridi emtialarda kullanmasının bir süsleme olarak nitelendirilemeyeceği, davalının sözcük markası farklı olsa bile yan şeridi kullanmakla davacının tanınmış Puma yan şerit markasının ayırt ediciliğinin yüksek olup bundan faydalanma amacı güttüğü, bu nedenle tecavüzün sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 27/11/2014 tarihli oturumda uyuşmazlık konusu ürünün davalı tarafça üretildiğini beyan edilmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.405,31 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.