Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2016/3086 E. 2017/6248 K. 16.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3086
KARAR NO : 2017/6248
KARAR TARİHİ : 16.11.2017

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 gün ve 2014/747 – 2014/695 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/10/2015 gün ve 2015/3472 – 2015/10855 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı … isimli işçinin müvekkili şirkette çalışmakta iken 26/01/2010 günü geçirdiği iş kazası nedeni ile yaralandığını ve müvekkili aleyhine … 5. İş Mahkemesi’nin 2010/715 E. sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açtığını, mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın icraya konulduğunu, müvekkili tarafından karar temyiz edilmiş ise de, kararın onandığını, bunun üzerine icra dosyasına 36.554,95 TL ayrıca, bakiye karar harcı olarak 687,15 TL, Yargıtay onama kararı uyarınca temyiz harcı olarak 1.127,25 TL ödeme yapıldığını, iş kazaları için işveren mali sorumluluk sigortasının davalı şirketçe yapıldığını, söz konusu poliçe ile maddi ve manevi tazminatın, mahkeme masrafları ve avukatlık ücreti ile birlikte teminat kapsamına alındığını, müvekkili tarafından yapılan ödemenin iadesi için davalıya ihtarname gönderilmesine rağmen davalı tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 38.369,35 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.