Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2016/6232 E. 2017/5308 K. 12.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/6232
KARAR NO : 2017/5308
KARAR TARİHİ : 12.10.2017

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/10/2014 gün ve 2014/546 – 2014/276 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/01/2016 gün ve 2015/3622 – 2016/304 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalının orijinal konişmentoyu veya garanti mektubunu vermemesinden dolayı geminin tahliye limanında 12 gün beklemek zorunda kaldığını, bu arada 3. kişiye ait yüklerin boşaltılamadığını, daha sonra ihtiyati tedbir kararı ile yükün gümrüklü depoya tahliye edildiğini ileri sürerek, şimdilik (53.000) USD zararın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Davacı vekili, dava dilekçesinde faiz talep edilmesine rağmen faiz başlangıç tarihi belirtilmemişse dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek tavzih talebinde bulunmuştur.
Davalı vekili, tavzih talebinin reddini istemiştir.
Mahkemece, 07.04.2016 tarihli ek karar ile tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.
Ek kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin 07.04.2016 tarihli ek karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin asıl karara yönelik HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bette açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 07.04.2016 tarihli ek karara yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin asıl karara yönelik karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden ek karara yönelik davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.