YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/6318
KARAR NO : 2017/5080
KARAR TARİHİ : 05.10.2017
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … … 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2014 gün ve 2014/389 – 2014/379 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/01/2016 gün ve 2015/9581 – 2016/610 sayılı kararı aleyhinde davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu RO-RO gemileriyle …’ya ve İtalya’ya ihraç malları taşındığını, davalının ise Ulaştırma Bakanlığının izni ile … bölgesinde römorkör hizmeti veren tek kuruluş olduğunu, taraflar arasında 21/04/2005 tarihli kılavuzluk/römorkörlük hizmeti protokolü yapıldığını, hiç bir sorun olmaksızın 03/11/2012 tarihine kadar uygulandığını, davalının protokol hükümlerine göre hizmetlerini %15 oranında indirim yaparak sunduğunu ve bu indirimleri tekel dönemi sonuna kadar yapma yükümlülüğünün olduğunu, ancak 12/11/2012 tarihli noter ihtarnamesi ile taraflar arasındaki protokolün 01/01/2013 tarihinden geçerli olarak feshedildiğini ve yapılan indirimlerin kaldırıldığını bildirildiğini, davalının tekel durumunu kötüye kullandığını, davalı şirkete ödeme yapıldıkça müvekkili tarafından iade faturası düzenlendiğini, müvekkilinin … Limanında da davalı ile aynı statüde hizmet aldığı başka bir şirketin tarifede yazılı miktarlarda indirim yapmaya devam ettiğini ileri sürerek, müvekkilinden fazla tahsil edilen %15 oranındaki indirime karşılık gelen toplam 40.771,70 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada müvekkilinin en son 13/02/2013 iade faturası tarihi itibariyle toplam 54.599,31 TL borçlu olmadığının tespiti ile itiraz ve iade için yapılan 3.460,83 TL noter masrafının dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Birleşen davada davalı vekili, haksız davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosyaya sunulan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davacı-birleşen davada davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı-birleşen davada davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-birleşen davada davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-birleşen davada davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.