YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7280
KARAR NO : 2016/7309
KARAR TARİHİ : 19.09.2016

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/11/2015 tarih ve 2015/173-2015/792 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 23/11/2009 tarihli “Acentelik Sözleşmesi” imzalandığını, bu sözleşme gereğince davalının müvekkilinin bankalarla yapmış olduğu sözleşme uyarınca kendisine verilen ATM kartları, kredi kartları ve şifreleri, mağaza kartları, internet bankacığılı şifreleri ve kredi kartı sözleşmeleri ve bankalar tarafından müşterilerine gönderilen her türlü evrakı kullanıcılarına teslim etme yükümlülüğü altına girdiğini, Acentecilik Sözleşmesi’nin davacı tarafından 18/01/2013 tarihinde fesh edilmesine rağmen davalının elinde bulunan tüm evrakları teslim etmediğini, davalının bu davranışları nedeniyle müşterilerine ait kredi kartı ve şifrelerininn teslim edilemediğini, kartları zamanında ulaşmayan müşterilerin şikayette bulunması sebebiyle davacının zan altında kaldığını ve davalının bankaları arayarak kartları kullanma tehditi sebebiyle davacının iş alamama riski doğduğunu ileri sürerek itibarı zedelenen müvekkili için 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilinin talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, sözleşmenin hiçbir gerekçe gösterilmeksizin feshedildiğini ve ertesi gün de evrakları davacıya teslim ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen görevsizlik kararı ile işbu mahkemeye geldiğini ancak taraflar arasındaki ilişkinin ticari dava niteliğinde olmadığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, talep halinde dosyanın görev uyuşmazlığı nedeni ile Yargıtay ilgili Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, acentelik sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, acentelik 6012 sayılı TTK’nın 102 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Yine TTK’nın 4. maddesinde, bu kanundan kaynaklanan uyuşmazlıkların tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava olduğu belirtilmiş; aynı Yasa’nın 5. maddesinde ise aksine hüküm bulunmadıkça tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerinin asliye ticaret mahkemesinde görüleceği öngörülmüştür. Bu durumda mahkemece, ticaret mahkemelerinin görevli olduğu kabul edilip işin esasına girilmesi gerekirken, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.