YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/8669
KARAR NO : 2016/7696
KARAR TARİHİ : 03.10.2016

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2015 tarih ve 2014/966-2015/1035 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında “yazılım ve dijital arşiv hizmeti” konulu sözleşme imzalandığını, bir süre sonra müvekkili şirketin sözleşme hükümlerini yerine getirme sorumluluğunun davalı tarafından fiilen engellendiğini, sözleşme gereğince davalıya irsaliye ile proforma faturalı olarak ürün teslimi yapıldığını ve bu ürün teslimlerinden dolayı müvekkilinin alacağının bulunduğunu, ayrıca devam eden sözleşme gereğince müvekkilinin aylık hizmet bedellerinin karşılanmadığını ileri sürerek taraflar arasındaki sözleşmenin feshine, sözleşme hükümleri ve cari hesap gereğince oluşan müvekkili alacağının karşılanmasına, 228.323,90 TL alacağın ihtarname tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile davalıdan tahsiline ve sözleşmeye konu yazılımın davalı tarafından kullanılmasının sonlandırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davanın görevsiz ve yetkisiz mahkemede açıldığını, taraflar arasındaki sözleşmenin konusu olan yazılımın sözleşme öncesinde müvekkili şirkete ait donanımlar kullanılarak ve müvekkili şirketin yazılım ekibine mensup çalışanlarca oluşturulduğunun öğrenildiğini, daha sonra müvekkili şirketin kandırılarak sözleşmenin imzalandığını, sözleşme konusu yazılımın müvekkiline ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye konu yazılımın mülkiyet hakkının ihtilaflı olduğu, davacının hizmet bedeli alacağını isteyebilmesi için bilgisayar yazılımı üzerindeki fikri mülkiyet hakkının kime ait olduğunun tespit edilmesi gerektiği, bilgisayar yazılım programının 5864 sayılı kapsamında eser olduğu ve uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkemenin … ve … Haklar Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.