Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2018/1323 E. 2019/6152 K. 03.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1323
KARAR NO : 2019/6152
KARAR TARİHİ : 03.10.2019

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/09/2015 gün ve 2014/415 – 2015/764 sayılı kararı bozan Daire’nin 21/11/2017 gün ve 2016/12778 – 2017/6370 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı ile yapılan hisse devrine ilişkin anlaşma gereğince hisselerini davalıya devrettiklerini, protokolün 2.maddesinin d bendinde belirtilen 5 tonluk iki adet vinç ve ray sisteminin müvekkillerine teslim edilmediğini, ayrıca protokolün 2.maddesinin f fıkrası gereğince tarafların ortak olduğu Almetsan Ltd. Şti. tarafından taşeron olarak Gama A.Ş.’ne yapılmakta olan Ünye Çimento Fabrikasının gövde kaplama işleri sonunda alınması gereken 62.000,00 TL’nin müvekkilleri tarafından tahsilinin amaçlandığını, müvekkilleri tarafından işin yapılmasına rağmen müvekkillerine 29.059,58 TL ödeme yapıldığını, kalan paranın ise Almetsan Ltd. Şti’ne ödendiğini, müvekkillerinin taahhüt edilen bedelden tahsil edilen kısım düşüldüğünde davalıdan bakiye 32.940,41 TL alacaklı olduklarını ileri sürerek, iki adet vincin dava tarihindeki değeri olan 45.000,- TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte veya bu vinçlerin temerrüt tarihi olan 01.08.2001 tarihindeki değeri olan 15.000,- TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 32.940,41 TL’nin hakediş ödemesinin yapıldığı 06.08.2001 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte, olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 11.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/2.maddesi uyarınca avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce taraflar yararına bozulmuştur.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.