YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1678
KARAR NO : 2019/6011
KARAR TARİHİ : 01.10.2019
MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2016 gün ve 2015/232 – 2016/24 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/11/2017 gün ve 2016/4779 – 2017/6695 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı “Gazete ve dergilere abonelik fikrinin” kendisine ait olduğunu, bu fikrî …,…,…,… ve… gönderdiğini, daha sonra Sabah Gazetesinde “Keyifli Alışveriş” ekinde fikri ile ilgili bir reklam gördüğünü, kendi fikrinin de “Keyifli Gazete” sunumu ile gönderildiğini, daha sonra Star Gazetesi ve Taraf Gazetesinde de bir yıllık abonelikle ilgili reklamlar gördüğünü, kendisinin ayrıca Recep Tayyip Erdoğan’a da “Gazete ve dergilerin abonelere muhtarlıklar kanalı ile dağıtımı” fikrini mektup ve e posta ile gönderdiğini, bunun da abonelik fikrinin kendisine ait olduğunun ispatı olduğunu ileri sürerek, “Yıllık Abonelik Fikrinin” adına tescillenmesini talep etmiştir.
Davalı yan vekilleri husumet itirazları olduğunu, gazetelerin abonelik yoluyla dağıtımı fikrinin dünyada çok eskiden beri mevcut bir sistem olduğunu, üstelik fikrin FSEK kapsamında korunmadığını kaldı ki davacı talebinin açık olmadığını savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının tescile yönelik talebinin yerinde olmadığı tescil işleminin idari bir işlem olup Kültür Bakanlığı nezdinde yapıldığı ve davacının fikrinin eser mahiyetinde de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.