YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5714
KARAR NO : 2020/2793
KARAR TARİHİ : 11.06.2020
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2016 gün ve 2015/125 – 2016/340 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/10/2018 gün ve 2016/14048 – 2018/6111 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalı idare ile Ereğli Demir Çelik A.Ş. arasında müvekkilinin hisselerinin devri konusunda 31.01.2002 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 9. maddesinde devirden önceki döneme ait borçlardan davalının sorumlu olacağının düzenlendiğini, hisse devrinden önce tasarruf tedbirleri nedeniyle kadrolu işçi alımına izin verilmediğini, işçi ihtiyacının taşeron firmalar aracılığı ile karşılandığını, 821 işçinin kadrolu işçilerle aynı işi yaptıklarını, muvazaalı olarak çalıştırıldıklarını belirterek toplu iş sözleşmesi ücret farkları, bu sözleşme ile tespit edilen ücretler üzerinden kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai alacağı konusunda davalar açtıklarını, hüküm altına alınan miktarların davacı tarafından ödendiğini, anılan bu kapsamda 58.607.800,19 TL istediklerini, ayrıca sözleşmenin 7/2. maddesi uyarınca taşeron firma işçilerinden bir kısmının kadroya alındığını, bunların emekli olması sonrası kıdem tazminatlarını ödendiğini, davalı idareden devir öncesi miktara ilişkin olarak 4.344.488,30 TL talep ettiklerini, yine emekli olan işçilere 506 sayılı SSK Kanunu’nun ek 24. maddesine göre ödedikleri sosyal yardım zammı nedeniyle 2.496.327,13 TL alacakları olduğunu ileri sürerek, 65.448.615,62 TL’nin her bir ödeme kalemi için temerrüt tarihlerinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 53.164.925,38 TL alacağının olduğu, alacağın dava tarihi itibariyle 307.475,26 TL’si muaccel olmadığından bu miktar düşüldüğünde davacı alacağının 52.857.450,12 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 52.857.450,12 TL’nin dava tarihi 26/01/2012’den itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.