Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/1036 E. 2020/3205 K. 25.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1036
KARAR NO : 2020/3205
KARAR TARİHİ : 25.06.2020

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/11/2016 gün ve 2015/616 – 2016/672 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/11/2018 gün ve 2017/1472 – 2018/7063 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacı vakıf adına davalı bankanın Mecidiyeköy şubesinde açılan hesaplara çeşitli tarihlerde para yatırıldığını, söz konusu paranın sahte imzalı belgelere istinaden yetkisiz kişilerce çekildiğini, davalı banka çalışanlarının gerekli özeni göstermemek suretiyle davacının zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek 113.000,00 TL’nin işlem tarihinden itibaren işletilecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vakıf adına usulsuz işlemler ile yetkisiz kişilerce işlem yapıldığı, bu suretle davacının zarara uğratıldığı, bilirkişi raporunda ileri sürülen mahkemece de kabul edilen hukuki görüş doğrultusunda davacı tarafın bilgisi dahilinde yapılan işlemlerin bilgisi dışında yapılan işlemleri benimsemiş kabul edilemeyeceği, davacı vakfın hesapların kontrolünde ihmal gösterip gerekli özen ve denetim yükümlülüğünü yerine getirmeyerek zararın oluşumuna katkı sağladığı, davacının bu husustaki müterafik kusurunun %40 oranında kabul edilmesinin dosya kapsamı gözetildiğinde hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.