YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1426
KARAR NO : 2020/5899
KARAR TARİHİ : 15.12.2020
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.11.2016 gün ve 2016/280 – 2016/358 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.12.2018 gün ve 2017/1965 – 2018/7567 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin “BENİMO” ve “BENİM” ibareli tanınmış tescilli markalarının sahibi olduğunu, “ETİ BENİM’O+şekil” ibareli 2010/56051 numaralı 30. sınıftaki ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin “BENİM” ibareli 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren markalarını mesnet göstererek başvuruya itiraz ettiğini, Türk Patent Marka Kurumu YİDK tarafından davalı itirazı kabul edilerek müvekkilinin başvurusunun reddine karar verildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davalı şirketin “BENİM” ibareli markalarının bir kısmının kullanmama nedeniyle hükümsüz kılındığını, ayrıca müvekkilinin aynı tür ürünleri içeren “ETİ BENİMO” ibareli 2009/26692 sayılı markasının Türk Patent Marka Kurumu nezdinde tescilli olduğunu, müvekkilinin bu markadan dolayı kazanılmış hakkının bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.