YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/174
KARAR NO : 2020/3731
KARAR TARİHİ : 01.10.2020
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.10.2018 gün ve 2017/733-2018/613 sayılı hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesinin davalılar vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Mahkemece verilen karar davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş ise de, yapılan ilk incelemesinde davalı … A.Ş. vekilinin temyiz dilekesinin temyiz defterine kaydedildiği ancak, temyiz harcının yatırıldığına ilişkin bir kaydın veya makbuzun bulunmadığı ve Yargıtay’a dosya gönderme kontrol formunda temyiz eden davalı tarafın harçtan muaf olması nedeniyle harcın alınmadığının belirtildiği görülmüştür.
Dava; davacının, davalı banka nezdinde bulunduğu iddia edilen mevduatının tahsili istemine ilişkin olıp, davada … A.Ş. davalı konumunda ve uyuşmazlık kredi sözleşmesine dayalı kredi alacağına ilişkin olmadığından 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun geçici 13. maddesinde sayılan uyuşmazlıklardan değildir. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 123. maddesinde 5766 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik de aynı nedenle, somut uyuşmazlığa uygulanamaz.
Davalı banka, 21.06.2001 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan BDDK’nın 15/06/2001 tarihli kararı ile 01.07.2001 tarihinden itibaren bankacılık faaliyetleri kaldırılan, tasfiyesi TMSF tarafından yürütülen bir banka olup, banka çoğunluk hisselerinin TMSF’ne ait olması nedeniyle de, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 3. maddesinde tanımı yapılan fon bankasıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140/1. maddesi ile fon, harçtan muaf tutulmuş ancak, tasfiyesi fon eliyle yürütülen bankalar ile fon bankaları hakkında da bu madde hükmünde bazı mali istisnalar getirilmiştir. Fon tarafından bu bankaların borçlarının ve taahhütlerinin üstlenilmesi veya alacaklarının devralınması halinde Fon’un bu borçlar, alacaklar ve taahhütlerle ilgili işlem, dava ve takipleri anılan Yasa’nın 140/2. maddesi ile harçtan muaf olup, mülga 4389 sayılı Yasa’nın, 5411 sayılı Kanun’un geçici 11. maddesinde uygulanmasına devam edileceği öngörülen 14/5. maddesiyle değişik “c” bendinin birinci cümlesinde yer alan benzer düzenlemede öngörülen istisna faaliyet izni kaldırılan bankaların, tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen bankaların, hisseleri tamamen veya kısmen Fon’a intikal eden bankaların işlemlerine ilişkin değil, bu bankaların borçlarının ve taahhütlerinin Fon tarafından yüklenilmesi veya alacaklarının devralınması halinde Fon’un bu borçlar, taahhütler ve alacaklarıyla ilgili işlemlerine ilişkindir. 5411 sayılı Yasa’nın 140/5. maddesi de Fon ve Fon Bankaları’nın mahkeme ilamını tebliğe çıkartmalarında karşı tarafa yüklenmiş harcı ödemesi şartı aranmadığına yönelik olup, Yasa’nın 140/9. maddesi hükmü de bu bankaların alacaklarını teminen yapacakları her türlü işlem, dava icra takiplerinde harçtan muafiyetlerini düzenlemekte olduğundan ve davanın konusu, bankanın alacağıyla ilgili olmadığından bu madde hükmünden de yararlanamayacaktır.
Bu durum karşısında, davalı Banka’nın kararı temyiz ederken harç yatırmaması doğru bulunmamış, süresinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş olduğundan davalı Banka tarafından temyiz harcı yatırılmış ise buna ilişkin makbuzun dosyaya eklenmesi, aksi halde HUMK 434/son maddesi gereğinin yerine getirilmesi ve her halükarda davalı TMSF vekilinin temyiz itirazlarının incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, anılan eksikliğin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.