YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/183
KARAR NO : 2020/4740
KARAR TARİHİ : 04.11.2020
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2016 gün ve 2014/638 – 2016/291 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.09.2018 gün ve 2016/14593-2018/5737 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Meşhur Adıyaman Çiğ Köftecisi …” ve “Adıyamanlı Ömer Usta …” isimli markalarının bulunduğunu, davalının 1 yıl öncesine kadar müvekkili ile olan franchise sözleşmesi gereğince faaliyet gösterdiğini, çiğ köfte almayı tamamen kesen davalının müvekkiline ait tabela ve logonun kullanıldığı dükkanda kendi ürünlerini satmaya devam ettiğini, davalının tabelada, işyerinde kullandığı ürünlerde ve internet sayfalarında müvekkilinin ürünlerini ve isimlerini taklit etmeye devam ederek müvekkilinin meydana getirdiği ve tanıttığı isimden haksız yere menfaat temin etmenin gayreti içinde olduğunu, 2014/00525 sayı ile “Meşhur Adıyaman Çiğ köftecisi Orhan Usta” ibareli markayı müvekkilinin markaları ile iltibasa sebep olacak şekilde font, yazı, resim unsurlarıyla tescil ettiren davalının yapmış olduğu diğer üç adet marka başvurusunda da müvekkilinin markasını, logo/görsel ve terimsel olarak taklit ettiğini ileri sürerek 2014/00525 tescil numaralı “Meşhur Adıyaman Çiğ köftecisi Orhan Usta” ibareli markanın müvekkilinin markasının taklidi olduğunun tespitine, marka tescil belgesinin hükümsüz sayılmasına, belgenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı 2014/00525 sayılı markanın hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.