YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1952
KARAR NO : 2020/4989
KARAR TARİHİ : 12.11.2020
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.06.2015 gün ve 2014/259 – 2015/185 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.10.2018 gün ve 2017/326 – 2018/6407 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin hızlı yapıştırıcı kategorisinde piyasada maruf hale geldiğini, 2000/23084 sayılı “mitreapel”, 2009/38150 sayılı “mitreapel”, 2009/21900 sayılı “mitrebond”, 2009/38790 sayılı “mitreshock”, 2004 28826 sayılı “mitre” markasının sahibi olduğunu, davalı yanca 2011/95775 sayılı “mitreman” markasının müvekkili adına tescilli markalar ile iltibas yaratacak düzeyde benzer olduğunu, yaptıkları itirazın nihai olarak TPMK YİDK’nın 2014-M-5482 sayılı kararı ile reddedildiğini ileri sürerek Kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin 2000 yılından beri faaliyetlerini sürdürdüğünü ve o tarihten bu yana “mitre” asıl unsurlu markalı ürünlerin satış ve imalatını gerçekleştirdiğini, davacı yanın müvekkilinin bugüne kadarki kullanımlarına ses çıkarmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, TPMK YİDK’nın 14/04/2014 tarih 2014-M-5482 sayılı kararının 35,06 grupta yer alan müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için her türlü kimyasal yapıştırıcı ve kimyasal izolasyon malzemelerinin bir araya getirilerek sunulması hizmetleri yönünden iptaline, (belirtilen hizmetler perakende toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir), fazlaya dair talebin reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.