YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/225
KARAR NO : 2020/4155
KARAR TARİHİ : 15.10.2020
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2015 gün ve 2013/170 – 2015/451 sayılı kararı onayan Daire’nin 23.10.2018 gün ve 2016/13490 – 2018/6593 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin yetkilisinin davalının işlettiği alışveriş merkezine gittiğini, aracı otoparkına park ettiğini, alışverişten döndükten sonra aracın sol arka camının kırıldığını ve araçtan müvekkiline ait çek koçanlarının, nakit paranın, senedin çalındığını farkettiğini, davalının gerekli tedbirleri almadığından olayın meydana geldiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 32.000,00 TL ile bu olay nedeniyle avukatlık ücreti ile dava yargılama giderleri yapmak zorunda kalındığından şimdilik 5.000,00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, meydana geldiği iddia edilen zarar nedeniyle müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve dava konusu olay nedeniyle davacının açmak zorunda kaldığını iddia ettiği istirdat ve menfi tespit davalarına konu yargılama gideri ve vekalet ücretinin asıl davalarında hükmedilecek olmasına göre davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.