YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3432
KARAR NO : 2020/1963
KARAR TARİHİ : 24.02.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/04/2018 tarih ve 2017/137 E- 2018/129 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 24/05/2019 tarih ve 2018/1211 E- 2019/613 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2015/60652 kod numaralı “Ülker Stadium” ibareli marka tescil başvurusunun, davalı TRT Kurumu’nun 2011/111601 numara ile tescilli “STADYUM” ibareli markasına dayalı itirazı sonucunda, davalı TPMK YİDK’nın 2017-M-867 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa taraf markalarının bir bütün olarak ele alındığında, müvekkilinin marka başvurusu ile davalı şirketin markasının benzerlik arz etmediğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve müvekkili başvurusunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı TRT vekili, dava konusu marka ile Kurumun 2011/111601 “stadyum” ibareli markasının, esas unsurları itibariyle birebir aynı olduğunu, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik arz ettiğini, markaların kapsadıkları emtiaların da birebir aynı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının “Ülker Stadium” ibareli başvurusu ile davalının “STADYUM” markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibarelerin asıl unsurunun “stadyum” ibaresi olduğu, anılan ibarenin uyuşmazlık konusu 41. sınıfta ayırt ediciliğinin yüksek bulunduğu, tarafların markalarının kapsamında yer alan 41. sınıf hizmetlerin de aynı olduğu, dolayısıyla tarafların markaları arasında, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 27/11/2018 tarih ve 2017/1726 E.- 2018/7412 K. sayılı ilamının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.