YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3572
KARAR NO : 2020/2364
KARAR TARİHİ : 04.03.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2017 tarih ve 2016/303 E- 2017/494 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 03/05/2019 tarih ve 2018/1092 E- 2019/508 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2002/26752 numaralı “UNEX” ibareli 30. sınıfta tescilli ve 2012/17832 numaralı “UNEX DEGIRMEN” ibareli 30 ve 43. sınıfta tescilli markaların maliki olduğunu, gıda sektöründe belirli bir bilinirliğe getirdiği “UNEX DEĞİRMEN” ibaresine logo ekleyerek, gerek daha önce 4 yıldır tescile dayalı olarak kullandığı 30. ve 43. sınıfta ve gerekse ayrıca 29. ve 35. sınıfta tescil ettirmek için 2015/61099 tescil numarası ile marka başvurusu gerçekleştirdiğini, davalı şirket tarafından “DEĞİRMEN” markasına benzerlik olduğu iddiası ile itiraz edilmesi üzerine, TPMK YİDK’nın 2016-M-5345 sayılı kararı ile itirazın kısmen kabul edilerek başvurunun kısmen reddine karar verildiğini, müvekkilinin önceki markalarına dayalı kazanılmış hakkının bulunduğunu, “ŞEKİL” unsurunun ise davalı muterizin markasındaki “ŞEKİL” ile hiçbir benzerliğinin bulunmadığını, markaların görsel ve işitsel olarak benzer olmadığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve müvekkilinin markasının tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı Yapıtaş Emlak Ltd. Şti. temsilcisi savunmada bulunmamıştır.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2015/61099 başvuru numaralı marka ile davalı şirketin 106686 ve … tescil numaralı markaları arasında, başvurunun 29., 30. ve 43. sınıfında yer alan emtia açısından, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin olduğu, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında aynılık/benzerlik olmadığı, davacının 2015/61099 başvuru numaralı markası yönünden, önceki tarihli 2012/17832 numaralı markası nedeniyle müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda belirtildiğinin aksine, davalı TPMK Markalar Dairesince dava konusu başvurudan çıkarılan 29, 30 ve 43. sınıf mal ve hizmetlerin, davalı şirketin itiraza dayanak 106686 ve 1999/013928 numaralı markalarının kapsamında da aynen yer aldığı, her ne kadar mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, dava konusu başvurunun 30/4. sınıfındaki “bal, arı sütü, propolis” emtiasının, davalının itiraza mesnet markalarında yer almadığı bildirilmişse de davalı şirkete ait 106686 numaralı markanın kapsamında “bal” emtiası açıkça yer aldığından ve bu emtia, davacının “bal, arı sütü, propolis” emtiası ile benzer bulunduğundan, bilirkişi raporundaki bu görüşün maddi hataya dayandığı, yine her ne kadar anılan bilirkişi raporunda, davacının 2012/17832 numaralı markasına dayalı kazanılmış hakkının bulunduğu bildirilmişse de, anılan markanın tescil tarihinin 28/03/2014 olduğu ve 23/07/2015 tarihli 2015/61099 numaralı başvurusu yönünden davacıya kazanılmış hak sağlamasının mümkün olmadığı, davacının 2002/26752 numaralı önceki markasının ise esas unsur bakımından dava konusu başvurudan farklı olduğundan, davacıya kazanılmış hak sağlamayacağı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.