YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3617
KARAR NO : 2020/1987
KARAR TARİHİ : 24.02.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2016/6 E- 2017/40 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 29/05/2019 tarih ve 2017/3831 E- 2019/1223 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Bursa Osmangazi Kirazlı beldesinde bulunan Uludağ Sanatoryumu mimari eserinin mimarı olan ve müvekkili …’ın yasal yöneticisi olduğu muris …’ın 1961 yılında vefat ettiğini, 5846 Sayılı Kanun kapsamında eserler üzerindeki mali ve manevi hakların yasal mirasçısı eşi …’e intikal ettiğini ve 17/06/2001 yılında muris …’in kızı …’a 63. maddede belirtilen miras hükümleri gereğince intikal olunduğunu, bu eserin 1946 yılında … tarafından hayata geçirildiğini, eserin mimari projesinden başka yapının kendisi üzerinde de murisin eser sahipliğini taşıdığını, bu nedenle murisin 5846 Sayılı kanun kapsamındaki esere ilişkin hakları miras yoluyla iktisap eden müvekkilinin FSEK’in 27. maddesi kapsamındaki mirasçılık hakkı süresi halen devam ettiğinden, rızası olmaksızın eser üzerinde 3.kişilerce müdahalede bulunulabilmesinin hukuken mümkün olmadığını, ancak müvekkilinin izni olmaksızın eser üzerinde restorasyon çalışması yapan davalıların saldırı teşkil eden haksız eylemleri nedeniyle saldırının tespit edilerek önlenmesi ve/veya eski hale getirilmesi gereğinten ötürü bu davayı açmak zorunda kaldıklarını belirterek başkaca hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin 5846 Sayılı Kanun kapsamındaki haklarına karşı davalılar tarafından yapılan saldırının tespitine, önlenmesine, eski hale getirilmesine, 67/3 maddesi gereğince masrafı davalılara ait olmak üzere hükmün 3 farklı gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, yapının kamusal amaçlı olarak restore edildiğini, herhangi bir saldırının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının incelemeye konu davayı açma hakkının bulunmadığı, bu hakkın sadece FSEK’nun 19. maddesinde belirtilen kişi ve bir kısım mirasçılara ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve davacının, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 19/3. maddesi uyarınca, manevi hakların ihlali sebebiyle meşru bir menfaatinin bulunduğunu ispat edememiş olmasına göre, yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.