YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4007
KARAR NO : 2020/1984
KARAR TARİHİ : 24.02.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/04/2018 tarih ve 2012/214 E- 2018/131 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 04/07/2019 tarih ve 2018/1355 E- 2019/751 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili Prof. Dr. … ile Dr. …’in, seri kitaplar kapsamında “Obstetrik ve Jinekoloji Soruları” adı ile TUS sınavına yönelik kitap hazırladıklarını, kitabın ilk olarak Sağlık Vakfı Yayınlarından, daha sonra Nobel Tıp Kitabevi Yayınlarından çıktığı, Nobel Tıp Kitapevi tarafından müvekkile yapılan ödemelere ilişkin belgelerin ekte sunulduğunu, 2003’ten itibaren ise kitabın TUSDATA Yayınları ve yan kuruluşu olan Klinisyen Yayınlarından çıktığını, ancak bu kitap dolayısıyla anılan şirket tarafından müvekkiline hiçbir telif ödemesi yapılmadığını, kitabın 2012 yılı satış fiyatının 100 TL olduğunu, her baskının 6.000 adet olduğundan hareketle 3.000.000 TL üzerinden telif hakkı talep ettiklerini, FSEK 68. maddesi gereğince şimdilik 20.000 TL tazminatın tahsilini istediklerini, editör olarak davacı ile dava dışı Dr. …’in ortak telif hakkı sahibi olduklarını, davacının eşinin söz konusu dava ile hiçbir ilgisinin olmadığını, şirket ortaklığından ayrılma nedeniyle yapılan hisse devrinin telif haklarını kapsamadığını, davalının davacıya ait hakların kendilerine devredildiğine dair belge sunamadığını ileri sürerek, 30.12.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 52.317,75 TL telif alacağının, haksız fiil tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 1997 yılında yapılan sözleşmelerle davacıya ve dava dışı …’e devredilen mali hakların, davacı tarafından davalı tarafa usulüne uygun olarak devredildiğini gösterir nitelikte herhangi bir sözleşmenin de bulunmadığı, 2005 yılında hisseler satılırken alınan bedele kitapların telif haklarının dahil olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davanın açılış tarihi olan 2012 yılına kadar sessiz kaldığı, davalıya bir ihtar göndermediği gibi herhangi bir hak talebinde de bulunmadığı, bu kadar uzun süre sessiz kaldıktan ve karşı tarafta artık dava açmayacağına dair güven oluşturduktan sonra, işbu davayı açarak eser sahipliğine dayalı telif haklarını talep etmesinin, Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğu, dolayısıyla davacının sessiz kalma suretiyle hak kaybına uğradığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf itirazlarının kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.