YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4112
KARAR NO : 2021/2013
KARAR TARİHİ : 04.03.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.12.2016 gün ve 2016/669 E. – 2016/957 K. sayılı kararı onayan Daire’nin 08.05.2019 gün ve 2018/1742 E. – 2019/3585 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalının, davacı şirkette 08.03.1988 tarihinde çalışmaya başladığını, ürün kalite müdürü olarak görev yaptığı sırada 23.12.2009 tarihinde Rekabet Etmeme Sözleşmesi imzalandığını ve akabinde emekli olmak suretiyle işten ayrıldığını, davalının yaptığı iş gereği ticari ve mesleki sır niteliğindeki bilgilere vakıf olduğunu, ancak davalının işten ayrılmasından sonra dava dışı Balıkesir Elektromekanik Sanayi Tesisleri A.Ş. bünyesinde işe başladığını ve davacı müşterilerini yeni işe girdiği şirket portföyüne katmaya çalıştığını, rekabet etmeme sözleşmesine aykırı davranan davalının işyerinde çalışan emsallerinin aldığı aylık brüt ücretin 12 katı bir meblağı cezai şart olarak ödemesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutarak 100,00 TL cezai şartın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, iş akdinin sona ermesinden 3 yıl 9 ay 7 gün sonra davanın açılamayacağını, davalının yeni işyerindeki görevinin iddia edildiği nitelikte olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.