YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4422
KARAR NO : 2020/3683
KARAR TARİHİ : 30.09.2020
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22.05.2019 tarih ve 2019/18-2019/168 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflarca imzalanan 31.12.1997 tarihli protokol doğrultusunda on-line sayısal oyunlar sisteminin kullanımı için davalıya iki adet oyun yazılımı verildiğini, yazılım bedeli ve ortaklaşa yararlanılan mal ve hizmetlerle ilgili payına düşen miktar için davalının ödeme yapmadığını, 23.02.2004 tarihli ikinci bir protokolle USD cinsinden olan borcun listedeki spor tesislerinde müvekkili reklamlarının yayını, TL cinsinden borçların da davalının matbaasında sayısal oyun kuponlarını basımı suretiyle tasfiye edilmesinin kararlaştırıldığını, ancak davalının bu yükümünü de yerine getirmemesi üzerine protokolün müvekkilince tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek 400.000 USD yazılım bedelinin 28.04.1998 tarihinden itibaren Devlet Bankalarının yabancı para için açılmış bir yıl vadeli mevduata uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte, 18.347,92 TL nakliye payının ise 08.09.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında bağıtlanan 31.12.1997 tarihli sözleşme uyarınca müvekkilinin davacıdan iki adet oyun yazılımı alıp her biri karşılığında davacının işin ihale edildiği firmaya ödemiş olduğu 200.000 USD’nin davacı yanca tahsil edileceğini, müvekkili müfettişlerinin yaptıkları denetimde Gtech firmasına 788.500 USD mükerrer ödeme yapıldığının görüldüğünü, davacının lisans satma ve devretme hakkına sahip olmaması sebebiyle 2×200.000 USD’nin ticari karşılığının alınamamış olduğunu, müvekkilinin Gtech firmasına 788.500 USD ödemesi üzerine davacı tarafından istenen bedelin mükerrerlik taşıdığını, nakliye bedeli talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, bozma öncesi verilen hükümde tesis edilen 400.000 USD alacak hakkındaki kararın kesinleştiği, davalının sorumlu olduğu nakliye gideri bedelinin 4.080,31 TL olarak bilirkişilerce tespit edildiği, raporun hükme esas alınabilir nitelikte olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacı tarafça talep edilen 400.000 USD hakkındaki önceki kararlar kesinleşmekle bu talep hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacının nakliye gideri katılım payı konusunda talep edilen miktardan bilirkişi raporunda belirtilen 4.080,31 TL’nin 08.09.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 234,33 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.