Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/4726 E. 2021/4470 K. 27.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4726
KARAR NO : 2021/4470
KARAR TARİHİ : 27.05.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.06.2017 gün ve 2014/764 – 2017/590 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.06.2019 gün ve 2017/5243 – 2019/4659 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davalı banka vekili ve davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yatırımlarını davalı Bankanın önce…Şubesi’nde sonra Bayrampaşa Şubesinde hesap açarak değerlendirdiğini, diğer davalının anılan şubelerin müdürlüklerini yaptığını, bu davalının ortadan kaybolması sonrasında davalı Bankaya başvurduğunda hesaplarından talimatı olmadan para çekildiğini öğrendiğini, kendisine ödeme yapılmadığını ileri sürerek, asıl davada şimdilik 6.000,00 TL’nin 09/12/2003 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Birleşen davada ise, fazlaya ilişkin dava hakları saklı kalmak kaydıyla davacıya ait hazine bonolarının talimatı dışında vadesinden önce bozdurulması ve banka müdürünün zimmetine para geçirmesi nedeniyle uğranılan zararların şimdilik 66.000,00 TL’sinin 22/03/2003 tarihinden itibaren işleyecek bankaca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı banka vekili, iddiaların yersiz olduğunu, davacının kendi imzaları ile paraları tahsil ettiğini, talimat verdiğini savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, asıl davanın kabulüne, 6.000,00 TL’nin 09.12.2003 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulüne, 56.847,34 TL’nin 23.03.2003 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş.’ den tahsiline dair verilen kararın asıl ve birleşen davada davacı vekili ve asıl ve birleşen davada davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce davalı banka yararına bozulmuştur.
Asıl ve birleşen davada davalı banka vekili ve davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davalı banka ve davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davalı banka ve davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 154,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 1.041,90 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl ve birleşen davada davalı banka’dan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cazasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.