YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4843
KARAR NO : 2020/2767
KARAR TARİHİ : 10.06.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 11/09/2019 tarih ve 2019/741 E. – 2019/830 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilince davalının 2011/68758 sayılı ve “OZMO OGOPOGO” ibareli marka başvurusuna, 2002/1380 sayılı “OGİ PUKİ” ibareli markası ile iltibasa neden olacağı gerekçesiyle yapılan itirazın, diğer davalı TPMK YİDK.’nca reddine karar verildiğini, davalının tescili için başvuruda bulunduğu esas unsuru “OGOPOGO” olan markasının, müvekkilinin tescilli “OGİ PUKİ” ibareli markası ile iltibasa meydan verebilecek derecede benzer olduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ve müvekkillerinin markalarının tanınmışlığından yararlanmak istediğini ileri sürerek YİDK.’nın itirazın reddi kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı TPMK vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, müvekkillerine ait 99/003141 numaralı “OZMO” markasının tescil başvurusunun 14 yıl önce 24.12.1999 tarihinde yapıldığını, markanın tanınmış hale geldiğini, esas unsuru “OZMO” olan birçok seri markasının bulunduğunu, müvekkillerine ait “OZMO OGOPOGO” markasının bir bütün olarak incelenmesi gerektiğini, başvurusunda hem görsel hem işitsel başkaca unsurların da bulunduğunu, davacının mesnet gösterdiği marka ile müvekkilinin markası arasında benzerliğin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait olan 2004/16562 sayılı “ogopogo” markasının emtialarının davacının markasındakilerle birebir aynı olduğu, önceki tarihli davacı markası “OGİ PUKİ” ibareli markanın tamamının 29, 30 ve 32. sınıflarda yer alan emtialarda tescilli bulunduğu, davacı şirkete ait “OGİ PUKİ” esas unsurlu marka ile davalıya ait “Ozmo ogopogo” markasının her ne kadar görsel açıdan somut farklılıklar arz etse de işitsel özellikler yönünden taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, taraf markalarının birebir aynı emtialarda kullanılmak istenildiği de göz önüne alındığında, 556 s. KHK’nın 8/1-b hükmü çerçevesinde aranan koşulların gerçekleştiği, ancak davalı Şirketin 2004/16562 sayılı “OGOPOGO” markasının varlığı nedeniyle başvuru konusu marka yönünden kazanılmış hakkının mevcut olduğu, YİDK kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre bozma kararına uyarak; 2002/01380 sayılı “OGİ PUKİ” markası 29, 30 ve 32. sınıflarda davacı adına, 2004/16562 sayılı “OGOPOGO” markası ise yine aynı sınıflarda davalı şirket adına tescilli olup, her iki taraf uzun süre diğer şirkete karşı bir uyuşmazlık çıkarmadan markaların birlikte varlıklarını sürdürmüş olmaları ve halen davalı şirket adına tescilli 2004/16562 sayılı “OGOPOGO” markasının hükümsüzlüğünü istediğine dair bir iddia da ileri sürülmediğinden, hükümsüzlüğü talep edilen 2011/68758 sayılı “OZMO OGOPOGO ŞEKİL” ibareli markanın da 29, 30 ve 32. sınıflarda tescili istendiği gözetildiğinde davalı şirket adına tescilli önceki tarihli 2004/16562 sayılı “OGOPOGO” ibareli markanın, dava konusu başvuru yönünden davalı için kazanılmış hak sağladığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmesi olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.