YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5061
KARAR NO : 2020/3627
KARAR TARİHİ : 28.09.2020
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.09.2019 tarih ve 2019/338-2019/366 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, “DATÇA ŞARAPLARI” ibaresinin 29, 31, 33, 35, 43 ve 44. sınıflarda yer alan emtialar bakımından tescili için davalı TPMK’ye başvurduğunu, 2012/76665 kod numarası verilen başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-a-c madde ve bendi uyarınca reddedildiğini, oysa, tescili istenen işaretin karakteristik bir şekilde dizayn edilmiş iki kelime ve yine karakteristik bir şekilde oluşturulmuş üzüm salkımı logosundan meydana geldiğini ve KHK’nın 7/1-a maddesi anlamında soyut ayırt ediciliğinin bulunduğunu, tasviri işaretlerden olmadığını ve coğrafi kaynak belirtmediğini ve KHK’nın 7/1-c maddesi kapsamında reddi gerektirecek bir durumun bulunmadığını, DATÇA ilçesi ile şarap ürünleri ve tescil kapsamındaki sair emtiaların bağlantılı olduğunu gösterir hiçbir delil bulunmadığını, başvuru kapsamındaki sair emtialar yönünden de DATÇA ibaresinin doğrudan vasıf ya da coğrafi kaynak göstermediğini ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, Datça’nın şarap üretimine müsait olduğu, ayrıca şarap üretimi ve ihracatına ev sahipliği yapmış Knidosluların zamanında Datça bölgesinde yaşadıkları ve bu antik kentin şarabı ile ünlü olduğunu, yöreye … ‘i ziyarete gelen turistlerin … ‘in anısına şarap içmekte olduğu ve bu durumun gelenekselleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, “DATÇA” ilçesinin şarap emtiası yönünden maruf ve meşhur bir bölge olmadığı; Antik dönemde bölgede şarapçılık faaliyetinde bulunulması ya da bölgenin ileride şarap üretimi için potansiyele sahip olması markanın, başvuru tarihi itibariyle tesciline engel bir durum olarak kabul edilemeyeceği, bu anlamda yer itibariyle tanımlayıcılığın güncel olması gerektiği, bu durumda, davanın bağcılık ve şarap emtiası yönünden 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi uygulamasının mümkün olmadığı; ayrıca, başvuruda yer alan “DATÇA ŞARAPLARI+ŞEKİL” ibareli işaretin, kapsamındaki bağcılık ve şarap emtiası dışında kalan mal ve hizmetlerin niteliği, kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı gibi konularda halkı yanıltacak bir işaret olarak kabulü de mümkün olmadığı ve bu nedenlerle davaya konu başvurunun reddine ilişkin YİDK kararının iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.