YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5388
KARAR NO : 2020/3679
KARAR TARİHİ : 30.09.2020
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 01.10.2019 tarih ve 2013/415-2019/585 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, hava yolu ile taşımacılık yapan müvekkili adına, ticari ilişki içinde olduğu Amerika’da mukim Shey Sistem İnc. Firması tarafından gönderilen 01.07.2003 tarihinde 9.500 USD, 07.11.2003 tarihinde 8.417,20 USD, 09.12.2003 tarihinde 12.484,20 USD, 29.01.2004 tarihinde 7.876,20 USD, 05.04.2004 tarihinde 1.500 USD tutarlı toplam 39.777,60 USD havalenin, davalı banka tarafından müvekkiline ait olmayan 9093768 numaralı hesaba alacak kaydedildiğinin öğrenildiğini, müvekkili adına gelen paranın davacıya ait olmayan bir hesaba alacak kaydedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek havale bedellerinden 9.500 USD’nin 01.07.2003 tarihinden, 8.417,20 USD’nin 07.11.2003 tarihinden, 12.484,20 USD’nin 09.12.2003 tarihinden, 7.876,20 USD’nin 29.01.2004 tarihinden, 1.500 USD’nin 05.04.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, BK’nın 60. maddesi gereğince 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, esasa ilişkin olarak da, ödeme yapılan hesap sahibinin davacı şirketin satın alma müdürü olan … olduğunu, davacıdan gerekli teyitler yapılarak bizzat davacının onayı ile havale tutarlarının davacının satın alma müdürü olan … hesaplarına ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, … hakkında açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düştüğü, davacı ticari defterlerini ibraz etmediği için, yurt dışına satışı davacının mı yoksa …’nın mı yaptığı hususunun ve paranın kime ait olduğu hususunun belirlenemediği, sonuç olarak yurt dışına yapılan satışın davacı şirket tarafından gerçekleştirildiği iddasının davacı yanca ispatlanamadığı, bu nedenle davalı bankanın gönderilen havale dekontunda havale alıcısı ile hesap numarasının örtüşmemesine rağmen ödeme yapmakta kusurlu olup olmadığı hususunun irdelenmesinin gelinen aşamada sonuca etkili olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince, davacı tarafça 39.777,60 USD’nin tahsili talep edilmiş, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine, davalı taraf kendisinin vekille temsil ettirdiğinden 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine karar verilmiştir. Ancak, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 2019 yılı A.A.Ü.T.’nin 13/1. maddesi uyarınca konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise tarifenin 3. kısmına göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4. bendinin kaldırılarak yerine “Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca reddedilen dava değeri üzerinden hesaplanan 5.649,04 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,” ibaresinin 4. bent olarak eklenmesine, hükmün bu şekliyle davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.