Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/61 E. 2020/3228 K. 25.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/61
KARAR NO : 2020/3228
KARAR TARİHİ : 25.06.2020

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2015 gün ve 2015/268 – 2015/1237 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/09/2018 gün ve 2016/12317 – 2018/5645 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı banka nezdinde müşterek vadesiz TL mevduat hesabı bulunduğunu, müvekkillerinden …’in Üge Tekstil A.Ş.’nin gizli ortaklarından olduğunu ancak fiilen sigortalı işçi gibi çalıştığını, şirket kârından payını istemesi üzerine şirket yönetim kurulu başkanı …’nin kaybolduğu iddia edilen çeklerden müvekkilini sorumlu tutarak çekleri iade almak bahanesiyle müvekkilini hürriyetinden yoksun bıraktığını, müvekkilini zorla bankaya götürdüğünü, müşterek hesaptaki parayı almak istediğini, yapılacak işlemi davalı banka görevlisine söylediklerini, banka görevlisinin işlem başlatıp boş dekontu imzalattıktan sonra işlemi tamamlamak için nüfus cüzdanını görmek istediğini, müvekkilinin yanında nüfus cüzdanı bulunmaması nedeniyle ibraz edemediklerini ve bankadan ayrıldıklarını, müvekkilinin işlemin yapılmadığını düşündüğünü oysa nüfus cüzdanına işlem tarihinden bir gün önce el koymuş olan …’nin geri dönerek müvekkilinin kimliğini ibraz edip, parayı teslim aldığını ve kendi hesabına aktardığını, yapılan işlemde davalı bankanın kusur ve sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, 195.000,00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.