Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/62 E. 2020/3226 K. 25.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/62
KARAR NO : 2020/3226
KARAR TARİHİ : 25.06.2020

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2016 gün ve 2014/836 – 2016/112 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/10/2018 gün ve 2016/12350 – 2018/6242 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin beher değeri 1.000,000 TL olan 4 adet hissesini 28/12/1998 tarihinde 50.000 DM karşılığında yanıltılmak suretiyle iktisap ettiğini, yaklaşık 10.000 DM tutarında maaşının da ödemediğini, davalı şirket yönetiminin müvekkilini ortaklıktan ihraç etmeye çalıştığını, bu konuda alınan ortaklar kurulu kararının mahkeme kararıyla iptal edildiğini, müvekkiline şirket hesaplarının incelettirilmediğini, şirketin faaliyetleri hakkında bilgi verilmediğini, müvekkilinin 12 yılı aşkın süredir hissedarı olduğunu şirketten 1 lira dahi kâr payı alamayıp 60.000 alman Markı tutarında zarara uğradığını, bu durumun davalı şirketin hem kötü şekilde hem de kötü niyetle yönetildiğni gösterdiğini ileri sürerek, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, ortak olma tarihinden itibaren hesaplanacak temettü tutarının tahsiline veya gerçek hisse değeri müvekkiline ödenerek şirketten çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının fesih ve tasfiye, ayrıca şirkete kayyım atanması taleplerinin reddine, davacıya, davalı tarafından 11.411,44 TL ödenmek suretiyle davacının şirket ortaklığından çıkmasına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.