Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/8 E. 2020/3238 K. 25.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/8
KARAR NO : 2020/3238
KARAR TARİHİ : 25.06.2020

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/09/2013 gün ve 2004/754 – 2013/197 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/09/2018 gün ve 2016/14287 – 2018/5369 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Didim’de işletmekte olduğu otel için kullanıldığı “Hotel Caprice” isminin dava dışı Jetpa Sınai Ürünleri Üretim ve Pazarlama Ltd. Şti. adına tecilli iken müvekkili şirket tarafından devralındığını, davalı şirketin Marmaris’te işlettiği otelinde müvekkilinin büyük emek ve masraf yaparak edindiği ve meşhur ettiği markasını iltibas yaratacak şekilde izinsiz kullandığını, müvekkilinin zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 10.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin aynı adreste 1995-2002 yılları arasında otel açılana kadar “Caprice Cafe Bar Restaurant” adı altında işletmecilik yaptığını, 2002 yılından itibaren “Caprice Beach Marmaris” adlı oteli işletmeye başladığını, davacıdan daha önce “caprice” ismini kullandığını, her iki markanın ayrı yerlerde kullanıldığını ve benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.