Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/891 E. 2020/3232 K. 25.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/891
KARAR NO : 2020/3232
KARAR TARİHİ : 25.06.2020

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/12/2016 gün ve 2016/9 – 2016/380 sayılı kararı onayan Daire’nin 28/11/2018 gün ve 2017/1720 – 2018/7450 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı temsilcisi, davalı bankadan kullanılan kredinin teminatı olarak dava dışı şirketin keşidecisi, müvekkilinin ise lehtarı olduğu 45.000,00 TL bedelli çekin davalıya verildiğini, davalı tarafından anılan çekin davacı şirketten habersiz olarak keşideciye iade edildiğini ve yerine 26.000,00 TL’lik çek alındığını, 26.000,00 TL’lik çek bedelinin davalı tarafından tahsil edilerek müvekkilinin kredi borcundan mahsup edildiğini, kredi borcunun kapatıldığı halde müvekkiline aradaki 19.000,00 TL’lik farkın ödenmediğini ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kullanmış olduğu kredinin teminatı olarak 45.000,00 TL’lik çek alındığını, ancak bir süre sonra bu çekin iptal edilerek davacıdan 26.000,00 TL’lik çek alındığını, bu çek bedelinin tahsil edilerek kredi borcundan mahsup edildiğini, davacıdan ayrıca 19.000,00 TL’lik çek alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 113,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.