YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1192
KARAR NO : 2021/3169
KARAR TARİHİ : 31.03.2021
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2018 gün ve 2018/51 – 2018/90 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.11.2019 gün ve 2018/5571 – 2019/6825 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 23.05.1991 tarih 127688 sayılı tanınmış marka belgesine haiz “VİTRA” ibareli markanın ve ayrıca davalı şirketin başvurusunda yer alan 06, 19 ve 21. sınıflarda tescilli “VİTRA” esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 2011/50043 başvuru numarası ile “VİSTA İTALY” ibareli markanın 06, 19 ve 21 sınıfta yer alan emtialarda tescili için davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’in 2013-M-6462 sayılı kararı ile reddedildiğini, davalı şirket markasının müvekkili markaları ile iltibas oluşturduğunu, tescil başvurusunun kötü niyetle yapıldığını, markaların genel intiba, görsel, işitsel olarak ve emtia sınıfları açısından benzerlik tşıdığını ileri sürerek, YİDK’in 28.11.2013 tarih 2013-M-6462 sayılı kararının iptalini, davalı şirket markasının tüm sınıflar bakımından hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 31.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.