YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/175
KARAR NO : 2020/4571
KARAR TARİHİ : 27.10.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.03.2018 tarih ve 2017/6 E- 2018/102 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemini esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 30.05.2019 tarih ve 2018/1227 E- 2019/650 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1995/014601, 1998/019484, 2000/17787, 2011/81812, 2014/21213 sayılı “BETA” asıl unsurlu seri markalarının bulunduğunu, davalının 2014/92177 sayılı “şekil+Beta Yörük Çiftliği” ibareli marka başvurusuna itirazlarının, davalı TPE YİDK.’nın 2016-M-11573 sayılı kararı ile kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu, çay pazarında dünya genelinde üst sırada bulunduğunu iddia ederek davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili, YİDK kararını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı … davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalının “şekil+Beta Yörük Çiftliği” ibareli marka başvurusuyla davacının 2013/78185, 2013/78180 sayılı “BETA” asli unsurlu tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, mal ve hizmet benzerliğinin de oluştuğu, her iki markada da “BETA” ibaresinin ön plana çıktığı, her iki markanın aynı işletmenin markası ya da idari ve ekonomik anlamda birbiriyle bağlantılı işletmeye ait marka olarak algılanabileceği ve bilirkişi raporuna itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, Türk Patent’in 2016-M-11573 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2014/92177 başvuru sayılı markanın kapsamındaki 35/01, 35/02, 35/03, 35/04, 35/05, 35/06’da yer alan hizmetler yönünden iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karara karşı davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince davalının 2014/92177 başvuru sayılı markasının kapsamındaki 35/01, 02, 03, 04, 05 sayılı hizmetler ile 29 ve 30. sınıf malların satışına özgülenmiş 35/06. sınıf mağazacılık hizmelerinin, davacının itirazına dayanak 2013/78180 ve 2013/78185 sayılı markalarının kapsamında da aynen yer aldığı, davacının itiraza dayanak diğer markalarının da 29 ve 30. sınıflarda tescilli olduğu, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibareler arasında da “Beta” ortak asıl unsur dolayısıyla benzerlik bulunduğu, Yargıtay ilamlarının da aynı yönde olduğu, dolayısıyla mahkemece tarafların markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer bulunduğu gerekçesiyle davalı … vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK’dan alınmasına, 27.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.