YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1779
KARAR NO : 2021/1961
KARAR TARİHİ : 03.03.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/10/2018 tarih ve 2017/262 E- 2018/374 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2019/56 E. – 2020/335 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin 2016/04623 sayılı “şekil+ OGL” ibareli markanın 39. sınıfta tescili için TPMK’ya başvurduğunu, başvuru markasının davacının kuruluştaki ticaret unvanı olan Onel Global Lojistik kelimelerinin ilk harflerinden türetildiğini, başvuruya davalının “OGL ÖZGEM GRUP+şekil” ibareli 35. ve 39. Sınıflarda tescilli 2010/69407 nolu markasını mesnet göstererek itiraz ettiğini, itirazın kabul edilerek marka başvurusunun reddedildiğini, taraf markalarının benzer olmadığını ileri sürerek TPMK YİDK’in 2017-M-3937 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, davacı ile müvekkili davalının aynı şehirde ve aynı sektörde olduğunu, taraf markalarının aynı sınıfları kapsadığını ve benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının “şekil+OGL” ibareli marka başvurusuyla davalı firmanın “OGL ÖZGEM GRUP+şekil” ibareli tescilli markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, markalardaki asli ve baskın unsurun “OGL” olduğu ve bu ibarenen ön plana çıktığı, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki iltibas tehlikesi koşulunun oluştuğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.