YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1812
KARAR NO : 2021/1337
KARAR TARİHİ : 17.02.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.04.2018 tarih ve 2017/102 E- 2018/122 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 07.02.2020 tarih ve 2018/1972 E- 2020/150 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin “Migros”, “Macrocenter” ve “Macro” ibareli seri ve tanınmış markalarının bulunduğunu, davalı şirketin 2016/11884 sayılı “fine food kaliks” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince marka başvurusuna “mcfinefood by macro center şekil”, “food night out macro center”, “fine food macrocenter”, “finefood macrocenter”, “mastrofood”, “foodstyle” ibareli markalarına dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, ancak davalı markasının müvekkilinin markalarına benzediğini, karıştırılma ihtimali yarattığını, mal ve hizmet sınıflarının aynı/benzer olduğunu ve davalının kötüniyetli olarak başvuruda bulunduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK’in 2017-M-535 sayılı kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket cevap vermemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının “fine food kaliks” ibareli marka başvurusu ile davacı tarafın 2010/46527, 2015/09794, 2015/18474 sayılı ve “mcfinefood by macro center şekil”, “fine food macrocenter”, “finefood macrocenter” ibareli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, dava konusu başvurunun kapsamında yer alan 29. , 30. , 32., 33. ve 34. sınıftaki malların davacı markaları kapsamında yer alan mallar ile benzer olduğu, ancak davalı tarafın 95/010314 sayılı “şekil+FINE FOOD” ibareli tescilli markasında yer alan emtialar nedeniyle dava konusu başvuru markasının kapsamındaki “Kuru bakliyat. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç” malları bakımından müktesep hak koşullarının oluştuğu, iltibas oluşturmayan kısımlar açısından ise davacı markasının tanınmışlığının kanıtlanmadığı, davalı başvurusunda davacının tescilli markanın itibarından haksız yarar sağlayacağı, onun itibarına zarar vereceği, ayırt edicilik karakterini zedeleyeceği hususlarının da kanıtlanmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK’nın 2017-M-535 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2016/11884 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 29. sınıftaki “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri” 30. sınıfta yer alan “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Pekmez” 32. sınıfta yer alan “Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz).” 33. sınıfta yer alan “Alkollü içecekler (biralar hariç): Şaraplar, rakılar, viskiler, likörler, alkol içeren kokteyller.” 34. sınıfta yer alan “Tütün, çiğneme tütünleri, sigaralar, purolar. Değerli metalden olanlar da dahil olmak üzere, tütün içenlere mahsus malzemeler: pipolar, puro ve sigara ağızlıkları, küllükler, tütün kutuları, sigara sarmak için aletler, sigara kağıtları, nargileler, çakmaktaşları, çakmaklar. Kibritler” malları yönünden iptaline, anılan mallar yönünden 2016/11884 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili ve davalı TPMK vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; “fine food” ibaresinin İngilizce “iyi yiyecek” anlamına gelip, özellikle yiyecek içecek sektöründe zayıf bir marka olduğu, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda da bu hususun beliritldiği, dolayısıyla 29, 30, 32, 33 ve 34. sınıf mallar yönünden zayıf bir marka olan bu ibarenin, az bir dikkatle anlaşılabilecek küçük farklılıklar veya küçük ayırıcı özellikler ilave edilerek kullanılması halinde iltibasın önlenebileceği, davalı şirketin başvurusunda kullandığı “Kaliks” ibaresinin de bu anlamda ayırt ediciliği sağladığı, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, davalı başvurusu kapsamındaki emtiaların da davacının markaları kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı … vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.