YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2424
KARAR NO : 2020/4099
KARAR TARİHİ : 14.10.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.09.2017 tarih ve 2016/1287 E. – 2017/611 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 05.04.2018 tarih ve 2017/1506 E. – 2018/570 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine Malatya İcra Müdürlüğü’nün 2016/68134 esas sayılı dosyasıyla takibe geçildiğini, borçlunun takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek borçlunun itirazının iptaline ve icra takibinin devamına, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, dava dilekçesinde belirtilen hususların gerçeği yansıtmadığını, davacıya takip konusu faturalardan dolayı borçlarının bulunmadığını belirterek haksız davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı borçlu tarafından takibe yapılan itirazlarda bir borcunun bulunmadığını ileri sürmüşse de, taraf defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu dosyaya sunulan raporda, davacı tarafından davalı adına, 310.284,33 TL tutarlı fatura düzenlendiği, bu faturaya karşı 261.516,29 TL ödeme yapıldığı, bakiye olarak 48.768,04 TL alacak kaldığının belirtildiği anlaşıldığından ve bilirkişi raporunun hukuka uygun, denetime açık ve gerekçeli olduğu, bu nedenle hükme esas alınarak davacının davalıdan 48.768,04 TL alacaklı olduğuna kanaat getirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.
Bölge adliye mahkemesince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 3/4. maddesine göre sözleşme hükümlerinin ihlal edilmesi halinde fatura bedellerinden indirim yapılmayacağının belirtilmiş olmasına, davalının sözleşme hükümlerini ihlal etmiş olmasına ve taraf ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan bilirkişi raporuna göre takibe konu faturaların her iki taraf defterlerinde kayıtlı olmasına, davalının ödeme iddiasını ispatlayamamasına göre mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 2017/1506 E. 2018/570 K. Sayılı, 05.04.2018 günlü hükmünün ONANMASINA, dosyanın Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine, Dairemiz ilamından bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.498,51 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.