YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2462
KARAR NO : 2020/4086
KARAR TARİHİ : 14.10.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.02.2018 tarih ve 2016/423 E.- 2018/80 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin ayrı ayrı esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 07.05.2018 tarih ve 2018/605 E.- 2018/640 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı ile davalılar arasında 11.03.2014 tarihli otel satış ve devir sözleşmesi imzalandığını, sözleşme ile davalı şirketlerden Taham Turz. A.Ş tarafından davacının Kalkınma Bankası’na olan borcunun devralınmasından sonra tapunun devredileceği hususunun ve taraflara ilişkin diğer yükümlülüklerin tespit edildiğini,16.01.2015 tarihinde her iki davalı ile davalıların sözleşme yükümlülüklerini yerine getiremediğinden işletmenin fiili olarak ödeme kalemlerini düzenleyen protokol imzalandığını, davalı … Turz. A.Ş tarafından öngörülen sürede kredi borcunun devralınmadığını, tapu devrinin sözleşme de belirlenen süreden sonra 19.02.2016 da yapılması nedeniyle fazladan vergi ödemek zorunda kalındığını, davalının sözleşmeden kaynaklı edimlerini zamanında yerine getirmemesi halinde cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığını ,davalılara çekilen ihtara rağmen bu yükümlülüklerin yerine getirilemediği ve geç yerine getirildiğini iddia ederek sözleşmedeki ceza-i şart tazminatı alacağına karşılık şimdilik talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 23.10.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile 9.500.- TL’si cezai şart, 500,00.- TL’si emlak vergisi toplam 10.000.- TL’lik alacağını, cezai şart talebini 490.500.- TL, emlak vergi alacağı talebini de 30.931,74 TL ilaveyle tamamını 531.431,74 TL ‘ye yükseltmiştir.
Davalı … Turizm İnş.Mad. Mimarlık Müh. Hizm. ve Tic. A.Ş vekili, davanın dayanağı olan taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin TBK’nın 237. maddesi gereği resmi olarak yapılmadığından geçersiz olduğunu, geçersiz sözleşmeye bağlı talep edilen cezai şart ve diğer zarar istemlerinin de dayanaktan yoksun olduğunu, davalının sözleşmeyi kusurlu ihlali olmadığını, davacının sözleşme ile kararlaştırılan devir tutarı üzerinden satış faturası düzenlemesi gerekirken yasaya ve sözleşmeye aykırı olarak devir tarihinde emlak rayiç değerine göre kestiği faturadan kaynaklı zararın istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı … İnş. Turz. Mad. Mimarlık Müh. Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacı ile davalı şirket arasında akdedilen sözleşmeden, sözleşmenin devamına yönelik meydana gelen fiili imkansızlıklar nedeniyle vazgeçilerek diğer davalı şirketle aynı tarihli sözleşme akdedildiğini bunun davacınında kabulünde olduğunu bu nedenle davalı şirketin davada taraf sıfatının bulunmadığını, protokolde davalı şirketi temsile yetkili kişi ya da kişilerin imzası bulunmadığından 16.01.2015 tarihli protokolün kabul edilmediğini, davanın dayanağı olan taşınmaz satış vaadi sözleşmesi resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davacı tarafa ait Otel işletmesinin ve bütün müştemilatının devri hususunda aynı tarihte davalı … Turizm A.Ş ve Alajaji ve Yiğit İnşaat Turizm Ltd. Şti. ile ayrı ayrı ancak aynı tipte ve aynı tarihli sözleşmeler imzalandığı, sözleşmenin kapsamının her iki tarafın da kabulünde olduğu, yapılan sözleşmenin TBK’da belirtilen resmi şekilde yapılmadığı için geçerli olmadığı, daha sonra sözleşmenin taraflarca tapuda yerine getirilmesinin yapılan sözleşmeye geçerlilik sağlamayacağı, sözleşmenin tali hükmü olan cezai şartın kaderinin asıl sözleşmenin geçerliliğine bağlı olduğu, dolayısıyla kararlaştırılan cezai şarta ait hükümlerin de geçersiz olduğu, 16.01.2015 tarihli sözleşmeye ek protokolün yapıldığı tarihten itibaren işletmenin davalılar tarafından fiilen devralındığı ve yine sözleşme içeriğinde de söz konusu otelin davalılar tarafından birlikte işletilmekte olduğu belirtildiğinden özellikle Alajajı ve Yiğit İnş.Turz.Mad. Mimarlık Müh. Hizm. Tic. Ltd. Şti.’nin husumet itirazının yerinde olmadığı, işletmenin devralındığı tarihten itibaren resmiyette vergi borçlarından davacının sorumlu olması da nazara alınarak davacının fazladan 31.431,74 TL vergi ödemek durumunda kaldığından bu talebinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davaya konu taşınmazın 19.02.2016 tarihinde tapuda işlem görerek, davalı … A.Ş adına tapuda kayıt edildiği ve sözleşme gereği davalı … İnşaat Turizm Madencilik Mimarlık ve Mühendislik Hizm. ve Tic. Ltd. Şti. adına ipotek tesis edildiği, her iki davalı ile de sözleşmelerin aynı tarihte düzenlendiği, 16.01.2015 tarihli protokol ile otelin davalılara devir ve teslim edildiği ve davalılar tarafından kullanılmaya başlanıldığının belirtildiği böylece her iki davalının da davacı ile birlikte sözleşme yapma ve taşınmazı birlikte devir alma iradesi ile hareket ettikleri ancak taşınmazın devrine dair sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle cezai şart hükümlerinin geçersiz olduğu, 16.01.2015 tarihli protokol ile davalıların vergi borcundan dolayı sorumluluğu kabul etmeleri karşısında, davalıların vergi borcundan dolayı sorumlu kılınmalarına dair mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle maddi hukuka ve muhakeme hukukuna uygun bulunan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 2018/605 Esas ve 2018/640 Karar sayılı 07.05.2018 tarihli kararın ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.