YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2540
KARAR NO : 2020/4887
KARAR TARİHİ : 10.11.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.02.2017 tarih ve 2016/161 E- 2017/72 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne-kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.11.2018 tarih ve 2017/2801 E. – 2018/2388 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacıların …’nın mirasçısı olduğunu, muris tarafından 27.10.2011 tanzim 26.06.2015 vade tarihli 100.000.- USD tutarlı senedin … lehine düzenlenerek …’ye verildiği, … tarafından da davalı …’ye ciro edildiğini, senet borçlusu …’nın 16.06.2012 tarihinde vefat ettiği, Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/12 tereke sayılı dosyası ile tereke tespitinin devam etmekte olduğunu, …’nin alacağının Aralık 2015 tarihinde tereke dosyasına bildirildiğini, davalı …’nin Beykoz İcra Müdürlüğü’nün 2016/2406 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatmak suretiyle aynı senet bedelini davacı mirasçılardan talep ettiğini, tereke mahkemesinin icra dosyasına 06.05.2016 tarihinde 15.000.- USD karşılığı 43.671.-TL ödemesine rağmen, hiçbir ödeme yapılmamış gibi alacağın tamamı üzerinden davacılar hakkında bankalara haciz ihbarnamesi gönderildiğini, terekenin borcu karşılayacak malvarlığı bulunduğunu, davacıların takip talebinde mirasçı sıfatıyla sorumlu olduklarının belirtilmediğini, davacıların şahsen borçlu gösterilmek suretiyle takip başlatıldığını, takibin dayanağı senette davacıların imzasının bulunmadığını ileri sürerek, davacıların borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin iptaline, davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, tereke dosyasında, davacıların da aralarında bulunduğu bir kısım mirasçıların itirazı üzerine senedin ödenmemesine karar verildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davalının takibe konu senedi tereke dosyasına sunduğu, senedin davacılar tarafından kabul edilmemesi üzerine tereke hakimliğince ödeme yapılmayarak senedin davalıya iade edildiği, yaklaşık 3 ay beklenerek senet borçlusu …’nın mirasçılarına karşı takip başlatıldığı, bu arada senet bedeli tereke hakimliğince icra dosyasına ödendiğinden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalının takip başlatmakta haklı olduğu gerekçesiyle davacı aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, 06.02.2017 tarihli ön inceleme duruşmasından önce 09.12.2016 tarihinde tereke dosyasından icra dosyasına ödeme yapıldığı ve davanın konusuz kaldığı, ilk derece mahkemesince, AAÜT’nin 6. maddesine göre ½ oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretinin tamamına hükmedilmesinin usule uygun olmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı lehine 11.920,63 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulmuştur.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 10.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.