YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4259
KARAR NO : 2021/1700
KARAR TARİHİ : 25.02.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.11.2017 gün ve 2014/867 – 2017/936 sayılı kararı bozan Daire’nin 17.10.2019 gün ve 2018/2253 – 2019/4818 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan Çakar Kardeşler A.Ş.’ye ait taşınmazın intifa hakkının 24.05.2002 tarihinde ödenen bedel ile davacıya devir edildiğini, taşınmaz üzerine masrafı kendilerince konularak akaryakıt istasyonu inşa edildiğini ve davalılardan Hür Çakar Ltd. Şti.’ne bayilik sözleşmesi ile kullanım hakkının bırakıldığını, bayi şirketin fiilen akaryakıt alımını durduğunu ve başka bir dağıtım şirketi ile anlaşma yaptığını böylece bayilik akdini tek yanlı haksız fesih ettiğini, diğer yandan sözleşme ve intifa sürelerinin Rekabet Kurulu tarafından sınırlandığını bu nedenle intifanın geçersiz hale geldiğini, kullanılmayan süre için ödenen bedelin ve haksız fesih nedeniyle istasyon yapımı için yapılan masrafın iadesi gerektiğini ileri sürerek 7.808,25 TL masrafın tüm davalılardan, 174.377,49 TL intifa ödemesinin tamamının davalı … Ltd. Şti.’nden (150.000.-TL’sinin diğer davalılardan) tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davada zaman aşımı süresinin dolduğunu, bayilik sözleşmesinin ifa edilerek sözleşmedeki amaca ulaşıldığını, davacının intifa süresine oranla iade talep ettiği yatırımlar ile ilgili olarak davanın kabulüne karar verilmesi halinde davacının iddia ettiği yatırımlar ile ilgili sağladığı ticari faydanın da hesaplanarak bu bedelin takas ve mahsubunun gerektiğini, davalı Hür Çakar Ürün… Ltd. Şti.’nin sorumluluğunun müteselsil kefalet olmayıp adi kefalet olduğunu bu nedenle müşterek sorumluluğa gidilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesince bozulmasına karar verilmiştir.
Bu kez davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.